اخبار همایش ابوطالب

دکتر مطهری: حمایت‌های حضرت ابوطالب(ع) از پیامبر(ص) جز با ملاک ایمان و تقوا با معیار دیگری قابل سنجش نیست

دکتر مطهری: حمایت‌های حضرت ابوطالب(ع) از پیامبر(ص) جز با ملاک ایمان و تقوا با معیار دیگری قابل سنجش نیست

Tuesday, 07 خرداد 1398

"همایش بین المللی حضـرت ابـوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" به همت "مجمع جهانی اهل بيت(ع)" و با همکاری نهادهای علمی و فرهنگی همسو برگزار می شود.

"آستان مقدس حسینی"، "مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)"، "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی"، "پژوهشگاه علوم و فرهنگ دفتر تبلیغات اسلامی"، "مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه"، "جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "جامعة الزهراء(س)"، دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)"، "مؤسسه فرهنگی میراث نبوت"، "پژوهشکده الذریة النبویة"، "مؤسسه فرهنگی مذهبی قاسم بن الحسن(ع)"، "مؤسسه فرهنگی هنری ابناءالرسول(ص)" و تعدادی از نهادهای دينی و فرهنگی ديگر، مشارکت کنندگان در برگزاری این کنفرانس بزرگ خواهند بود.

به همین مناسبت خبرنگار ابنا با حجت الاسلام و المسلمین دکتر «حمیدرضا مطهری» عضو هیئت علمی پژوهشکده تاریخ و سیره اهل بیت(ع) پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، درباره ضرورت برگزاری همایش درباره حضرت ابوطالب(ع) و شبهاتی که در مورد ایشان مطرح می شود، گفتگو کرده است.

 

 

a9641a00778aa6e80612171b7c302242_337.jpg

 

ابنا: حضرت ابوطالب(ع) چه شخصیت و جایگاهی در اسلام دارد؟

ـ دکتر مطهری: حلول ماه مبارک رمضان را تبریک عرض می‌کنم. همچنین از اهتمام مجمع جهانی اهل بیت(ع) به برگزاری همایش‌های مربوط به اهل بیت(ع) تشکر و قدردانی می‌نمایم.

بنده توفیق داشتم در سال‌های گذشته در همایش‌های مختلف و متعددی با مجمع جهانی اهل بیت(ع) همکاری داشتم. قبلاً حجت الاسلام والمسلمین دکتر «نجف لک‌زایی» که معاون فرهنگی مجمع بودند و اکنون که حجت الاسلام والمسلمین دکتر«ایمانی مقدم» در این جایگاه هستند، همایش هایی برگزار شده است و در این زمینه موفق بوده‌اند و برای این مجموعه آرزوی موفقیت دارم.

درباره شخصیت حضرت ابوطالب(ع) سخن زیاد است. ما وقتی تاریخ اسلام را ورق می‌زنیم، می‌بینیم حضرت ابوطالب در زمانی از پیامبر(ص) حمایت کرده است که کسی حامی ایشان نبود؛ حتی قبل از حضرت خدیجه(س)؛ و لو اینکه پیامبر(ص) در آن دوران هنوز به رسالت مبعوث نشده بودند. پیامبر(ص) از دوران کودکی تحت کفالت و سرپرستی حضرت ابوطالب(ع) رشد کردند. در گزارش‌های تاریخی آمده است که ابوطالب حتی پیامبر(ص) را بر فرزندان خود ترجیح می داد. کارهایی که حضرت ابوطالب برای حضرت محمد(ص) در دوران قبل و پس از بعثت پیامبر(ص) به رسالت انجام دادند، با چیزی غیر از ملاک ایمان قابل سنجش نیست. در دوران کودکی به گونه‌ای آن حضرت را در خانواده خویش جا دادند که احساس فقدان پدر و مادر را نداشته باشند. اما مهم تر از آن، دوران رسالت است که اقدامات ایشان و دفاع از پیامبر(ص) به گونه‌ای است که جز با ملاک ایمان، ملاک دین، ملاک تقوا و ملاک اسلام با هیچ معیار دیگری قابل سنجش نیست. برای نمونه در شعب ابی طالب زمانی که بنی هاشم در محاصره بودند، حضرت ابوطالب، بنی هاشم و فرزندان خود را تک تک در جای پیامبر(ص) می خواباند. این نشانه چیست؟ افراد و عموهای دیگر پیامبر(ص) هم بودند، چرا چنین اقدامی از سوی آنها رخ نمی داد؟ چرا ابولهب نه تنها چنین نمی‌کند بلکه با آن حضزت دشمنی هم می‌کند. این اقدامات حضرت ابوطالب نشاندهنده جایگاه و پایگاهی است که پیامبر(ص) نزد ابوطالب دارد که بسیار فراتر از مباحث قومی، قبیلگی و نسبی است. جایگاه پیامبر(ص) از دیدگاه ابوطالب(ع)، جایگاه اعتقادی، دینی و پیشوایی است؛ جایگاهی است که پیامبر(ص) را بسیار بالاتر از مقام یک انسان عادی و وابسته نسبی قرار می دهد. جایگاهی است که او را در مقام راهبری و پیامبری قرار می دهد و ابوطالب به این ایمان دارد و چون ایمان دارد از پیامبر(ص) حمایت می کند و فرزند خود را جای ایشان می خواباند. در گزارش های تاریخی آمده است که در شعب ابی طالب، حضرت ابوطالب گاهی در یک شب چندین بار جای پیامبر(ص) را تغییر می داد و این کارها جز با ملاک ایمان با ملاک دیگری قابل سنجش نیست.

ابنا: شبهات وسوالاتی که درباره ایمان واسلام حضرت ابوطالب(ع) مطرح شده است را چگونه پاسخ می دهید؟

ـ دکتر مطهری: شاید مهمترین عامل درباره ایجاد شبهات در مورد ایمان حضرت ابوطالب(ع) را این بدانیم که ایشان پدر امیرالمومنین علی علیه السلام است که اگر غیر از این بود و ابوطالب پدر امیرالمومنین نبود این شبهات مطرح نمی شد. ابوسفیان کسی است که حتی در دوران بعد از رحلت پیامبر(ص) سخنان، کلمات و گفتار او به گونه ای است که بوی کفر به مشام می رسد و این مطلب کاملا مشخص است. از کلمات ابوسفیان می توانیم عدم ایمانش را برداشت کنیم. با این اوضاع و احوال کسانی که مدعی عدم اسلام ابوطالب هستند چنین حرفی را درباره ابوسفیان نمی‌زنند. آنان می خواهند از جایگاه امیرالمومنین(ع) کاسته شود و در فکر کاستن جایگاه و پایگاه ایشان هستند به همین خاطرعدم ایمان حضرت ابوطالب(ع) را مطرح می کنند و اگر ضدیت با علی علیه السلام نبود شاید این شبهه به این شکل مطرح نمی شد. در عین حال اگر چه ممکن است از طرق مختلف این شبهات پاسخ داده شود اما به نظرم مهمترین و متقن ترین راه برای پاسخ گویی به شبهات پیرامون ایمان ابوطالب(ع)، مطالعات تاریخی است. بررسی گزارش‌های تاریخی نشان دهنده ایمان ابوطالب است. تاریخ انسان را با واقعیات آشنا می‌کند و آنچه در خارج اتفاق افتاده جز ایمان و اعتقاد او به اسلام و پیامبر چیزدیگری نیست. یکی از نمونه ها شعر ابوطالب(ع) است که در منابع تاریخی ما منعکس شده، شعری که کاملا گویای ایمان اوست.

آنچه قابل استناد است منابع تاریخی است و در منابع تاریخی به انداز ه کافی منابع لازم و کافی داریم که برای ایمان ابوطالب به آن استناد کنیم.

 

7627fce925cf8ba5091a4b9b759e4bfd_821.jpg

 

ابنا: چه ضرورت یاضرورت هایی برای برگزاری همایش درباره حضرت ابوطالب(ع) قائم شد؟

ـ دکتر مطهری: در درجه اول پاسخ این سوال را برگزارکنندگان و مسئولان همایش باید ارائه کنند ولی ما در تاریخ اسلام شخصیت هایی داریم که اگر از آنها دفاع نکنیم به تدریج زمینه برای ضربه خوردن به دیگر شخصیت ها و باورهای ما شکل می گیرد. لذا این مطلب می تواند یکی از ضرورت های برگزاری این همایش باشد. حضرت ابوطالب در جایگاه امیرالمومنین(ع) نیست. حضرت علی(ع) در اعتقاد ما شیعیان امام است و حضرت ابواطالب در این جایگاه نیست؛ اما از شخصیت های طراز اول اسلام و از حامیان اولیه دین مبین اسلام و پیامبر(ص) می باشد که اگر به شبهاتی که در مورد وی مطرح می شود، توجه نداشته باشیم و به همین شکل رها کنیم و پاسخ ندهیم چه بسا این شبهات به تدریج به حساس ترین نقاط وارد شود و زمینه ای می شود برای اینکه قدم به قدم شبهات دیگری بر افکار و اندیشه های ما وارد شود. حضرت ابوطالب(ع) یکی از مهمترین شخصیت های تاریخ اسلام است که نیاز داریم به شبهات وارد شده پاسخ دهیم و حداقل این است که نسبت به چنین شخصیت هایی احساس دِین داشته باشیم و اگر فعالیت های حضرت ابوطالب(ع) نبود قطعاً اسلام در مراحل اولیه ضربه می خورد. پیامبر(ص) سالی که حضرت ابوطالب و حضرت خدیجه(س) را از دست دادند را عام الحزن نامیدند. در آن سال وقتی پیامبر می خواهند از مکه برای دعوت خارج شوند در جوار فرد دیگری به مکه بر می گردند. می توانیم بگوییم که پیامبر(ص) پشتیبانی قبیله را از دست دادند. چون رئیس قبیله بنی هاشم فرد دیگری است که حامی پیامبر نیست. وقتی که چنین شخصیتی این همه خدمت به پیامبر(ص) داشته اگر شبهات را از اطراف او دفع نکنیم طبیعتا زمینه برای ضربه خوردن به مراحل بعدی باورها و اعتقادات ما فراهم می شود.
ابنا: به عنوان نماینده دفترتبلیغات اسلامی و پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی و عضو کمیته علمی همایش، برای بالا بردن سطح علمی همایش ابوطالب(ع) چه پیشنهادهایی دارید؟

ـ دکتر مطهری: در کمیته علمی که خدمت دوستان بودیم برای تقویت علمی همایش نکاتی مطرح شد تاهمایش به گونه ای برگزار شود که در خور شخصیت حضرت ابوطالب باشد. اولین قدم لزوم مشارکت مراکز مختلف علمی از دانشگاه و حوزه بود. لذا در پوستر همایش نیز قید شد که مراکز مختلف حوزوی و دانشگاهی در این همایش شرکت کرده اند. لزوم درخواست از اساتید دانشگاه و حوزه برای نگارش مقاله از راه های تقویت علمی همایش است. در همین راستا باید یکسری انگیزه هایی در نویسندگان ایجاد می کردیم و دبیرخانه همایش کارهایی در این زمینه انجام داده است. یکی از این کارها ثبت همایش در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام می باشد. ثبت همایش در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام، نشاندهند جایگاه بالای علمی آن است. این کار بحمدلله با همکاری دوستان در دبیرخانه همایش صورت گرفت و کارهای ثبت و مراحل نهایی آن در حال طی شدن است. این کار باعث ایجاد انگیزه ای می شود برای نگارش و مشارکت افراد علمی و اساتید حوزه و دانشگاه و دانشجویان مقاطع دکتری و ارشد.

علاوه بر این، کار دیگری که پیشنهاد شد در دبیرخانه انجام شود، نگارش مقالات سفارشی است. یکسری استاد در حوزه و دانشگاه داریم که در بحث حضرت ابوطالب(ع) کارهایی انجام داده اند و تخصص دارند. پژوهشگری، پایان نامه ای نوشته یا کتاب هایی در زمینه حضرت ابوطالب(ع) تصحیح کرده است. یکی از راه های ارتقای علمی همایش این است که ما از این ها بخواهیم برای همایش مقاله‌ای بصورت سفارشی تهیه کنند که این هم در دبیرخانه در حال انجام است.
همچنین افراد و اساتیدی که درباره حضرت ابوطالب(ع) کار زیادی انجام داده اند اما به هر دلیل فرصت ارائه مقاله یا کتاب به همایش را ندارند، یکی از راه های تقویت علمی همایش این است که از اطلاعات آنها در قالب نشستهای علمی یا پیش همایش استفاده کنیم و با آنها مصاحبه های علمی داشته باشیم و مصاحبه در ویژه نامه یا در قالب مقاله منتشر شود. یا از آنها دعوت کنیم که در کمسیون های تخصصی که در روز همایش برگزار خواهد شد، حضور داشته باشند و از نظرات آنان استفاده شود.

 

248b337149e5981cd3a63b7641dd1d33_880.jpg

 

ابنا: به نظر شما برای بالابردن اطلاعات نوجوانان و جوانان درباره شخصیت حضرت ابوطالب(ع)، چه توصیه هایی دارید؟

ـ دکتر مطهری: برخی از شخصیت های تاریخ اسلام مثل حضرت ابوطالب(ع) یا حضرت خدیجه(س) واقعا مظلوم اند و کمتر به آنها توجه شده است. این ها شخصیت هایی هستند که کمتر در تاریخ اسلام کمتر شناخته شده اند. شما از جامعه علمی اعم از حوزه و دانشگاه، درباره حضرت ابواطلب(ع) سوال بپرسید که چه مقدار اطلاعات دارند، قول می دهم که اطلاعات زیادی در بین قشر فرهیخته از این شخصیت ها وجود ندارد. جامعه نیز چنین است. راهکار افزایش آگاهی درباره حضرت ابوطالب(ع) چیست؟ راهکارش این است که اولاً از طرق مختلف سعی کنیم تا این شخصیت ها را معرفی کنیم و یکی از راه های آن تهیه فیلم و سریال بلند و یا فیلم ها و انیمیشن های کوتاه از این شخصیت هاست و این شخصیت ها را می توانیم با فیلم کوتاه در دو یا سه دقیقه به جامعه معرفی کنیم.

اینکه نام مبارک حضرت خدیجه(س) را در کنار نام حضرت ابوطالب می آورم، به خاطر این است که حضرت خدیجه در ماه رمضان وفات کرد و هر دو در یک سال به فاصله کوتاهی از دنیا رفتند و غم جانکاه آنها بر قلب مبارک پیامبر(ص) قرار گرفت. کتاب هایی که درباره حضرت ابوطالب(ع) و حضرت خدیجه(س) نوشته شده است چگونه هستند؟ عمده کتاب ها قطور و با متن ثقیل و بسیار سنگین است و حتی فرهیختگان، دانشجو و طلبه رغبت نمی کند تا این ها را بخواند. ما باید این کتاب ها را به صورتی دربیاوریم که افراد برای خواندن آنها انگیزه داشته باشند و اگر این کتاب ها به صورت کوچک با قطع پالتویی در حد 50 ـ 40 صفحه باشد مخاطب که کتاب را در دستش بگیرد به خواندنش رغبت خواهد کرد و این شخصیت ها شناخته می شود. این پیشنهاد مخصوص این دو بزرگوار نیست و درباره سایر شخصیت ها هم اینچنین است.

درباره این همایش که قرار است برگزار شود، کار خوبی که دوستان مجمع انجام می دهند انتشار ویژه نامه است. این کار خوب است و می تواند خیلی موثر باشد. اگر این ویژه نامه در فضای مجازی و در کانال های مختلف منتشر و به پژوهشگران ایمیل شود، از طریق انجمن های علمی حوزه و مجامع همکار مثل جامعة المصطفی(ص) العالمیه، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم و مراکزی که با مجمع همکاری می کنند، اگر این فایل را به صورت الکترونیکی برای مراکز مختلف ارسال کنیم و آنها در اختیار اساتید و پژوهشگران قرار دهیم، این کار می تواند در معرفی شخصیت حضرت ابوطالب تأثیرگذار باشد.

مجمع جهانی اهل بیت(ع) در همایش سبط النبی مسابقه ای از کتاب پیشوایان هدایت جلد مربوط به امام حسن(ع) برگزار کرد. مجمع می تواند درباره حضرت ابوطالب(ع) همین کار را به صورت مسابقه نقاشی برای کودکان برگزار کند و این موثر خواهد بود و هزینه زیادی هم نخواهد داشت. می توان محورهایی برای مسابقه نقاشی مثل حضرت ابوطالب و پیامبر معرفی کرد و حتی می توان این نقاشی ها را در مجموعه ای منتشر کرد.

 

f47454d1d3644127f42070181a8b9afc_460.jpg

 

ابنا: نقش دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم و پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی دربرگزاری همایش حضرت ابوطالب چیست؟

ـ دکتر مطهری: پژوهشگاه به عنوان یک نهاد علمی که جایگاه ویژه‌ای در مجامع علمی دارد برای انجام هر چه بهتر این همایش تلاش خواهد کرد. اطلاع رسانی مناسب هم در سایت های مختلف دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم و فضای مجازی مربوطه صورت گرفته و با توجه به تأکید ریاست محترم پژوهشگاه جناب آقای دکتر «نجف لک زایی» بر همکاری هر چه بهتر برای برگزاری این همایش، ان شاءالله اعضای هیئت علمی و محققان محترم با نگارش مقاله و نیز همکاری در ارزیابی مقالات برای رونق بیشتر این همایش تلاش می‌کنند.

استاد حکیم: مسلمانان مدیون شخصیت برجسته حضرت ابوطالب(ع) هستند/ شبهات درباره ابوطالب(ع) از چه دوره‌ای آغاز شد؟

استاد حکیم: مسلمانان مدیون شخصیت برجسته حضرت ابوطالب(ع) هستند/ شبهات درباره ابوطالب(ع) از چه دوره‌ای آغاز شد؟

Tuesday, 31 ارديبهشت 1398

همایش بین المللی حضـرت ابـوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" به همت "مجمع جهانی اهل بيت(ع)" و با همکاری نهادهای علمی و فرهنگی همسو برگزار می شود.

"آستان مقدس حسینی"، "مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)"، "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی"، "پژوهشگاه علوم و فرهنگ دفتر تبلیغات اسلامی"، "مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه"، "جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "جامعة الزهراء(س)"، دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)"، "مؤسسه فرهنگی میراث نبوت"، "پژوهشکده الذریة النبویة"، "مؤسسه فرهنگی مذهبی قاسم بن الحسن(ع)"، "مؤسسه فرهنگی هنری ابناءالرسول(ص)" و تعدادی از نهادهای دينی و فرهنگی ديگر، مشارکت کنندگان در برگزاری این کنفرانس بزرگ خواهند بود.

به همین مناسبت خبرنگار ابنا با استاد سید «منذر حکیم» رئیس پژوهشکده الذریة النبویة و مشاور معاون امور فرهنگی مجمع جهانی اهل بیت(ع) درباره ضرورت برگزاری همایش درباره حضرت ابوطالب(ع) و شبهاتی که در مورد ایشان مطرح می شود، گفتگو کرده است.

متن کامل این مصاحبه در پی می آید:

        

hakim.jpg



ابنا: ضرورت برگزاری همایش درباره شخصیت حضرت ابوطالب(ع) از دیدگاه حضرتعالی چیست؟

استاد حکیم: بسم الله الرحمن الرحیم. بحث اهمیت بزرگداشت حضرت ابوطالب علیه السلام ابعاد یا علل متعددی می تواند داشته باشد؛ هم از لحاظ تاریخی، هم از لحاظ اعتقادی و هم از لحاظ آینده پژوهی که معمولا قسمت آینده پژوهی مغفول واقع می شود.

ما اگر نگاه تاریخی به مباحث داشته باشیم در حقیقت یکی از فوائد توجه به تاریخ این است که تاریخ تجربیات انسان های گذشته را برای ما منعکس می کند. در نتیجه نقاط قوت و ضعف پیشینیان را برای ما نشان می دهد و انسانی که تاریخ نگر باشد انسان سطحی نگر به مسائل نخواهد بود. یعنی انسان اگر به عمق تاریخی مسئله توجه کند بهتر می تواند نحوه یا فرایند شکل گیری یک پدیده را به دست بیاورد و می تواند نسبت به آینده آن پیش بینی کند و این یک قاعده عام است.
بحث سنت ها و مطالعات تاریخی که قرآن روی آن سرمایه گذاری فراوان کرده برای این است که به ما توانمندی لازم را بدهد تا حاضر خودمان را خوب بشناسیم و آینده را خوب پیش‌بینی کنیم و متناسب با حاضر و آینده، موضع صحیح را در زندگی اتخاذ کرده و رفتار مطلوب داشته باشیم و این یک قاعده کلی دیگر است.

حال؛ تاریخ اسلام چگونه شکل گرفت؟ و اسلام چگونه موفق شد که در شرایط بسیار سخت بدون هیچگونه امکانات مادی و فقط با فداکاری ها و جانبازی هایی که انسان های اولیه معتقد به پیامبر(ص) و دین خدا و اسلام، توانستند در بدترین شرایط، اسلام را به منصه ظهور برسانند؟ و اسلام یک دین جهانی شود؟ و تمدن اسلامی یک تمدن بسیار بسیار قابل توجه شود؟ و سایر تمدن ها را تحت الشعاع قرار دهد؟  اینجاست که جایگاه و نقش ابوطالب علیه السلام در پیروزی و موفقیت پیامبر اسلام(ص) مشخص می شود. در حالی که قریش، پیامبر(ص) را به سوی کشتن، نابود کردن و سر به نیست کردن سوق داده و پیامبر را در تنگنا قرار می دادند به گونه ای که سر جان پیامبر(ص) خواستند با ابوطالب معامله کنند، که تو فرزند ما را به فرزندی بپذیر و محمد را به ما بده. چون این محمد دین ما را به باد انتقاد گرفته و ما این را تحمل نمی کنیم. یک فرزند می دهیم و فرزندی از تو می گیریم. در اینجا ابوطالب جانانه ایستاد و این دیدگاه بسیار ظالمانه را روشن کرد که من فرزند خود را به شما بدهم تا سربه نیست کنید و فرزند شما را بپرورانم. این چه پیشنهاد ظالمانه ای است؟! اینجا عظمت پیامبر(ص) مشخص می شود. ابوطالب به پیامبر(ص) گفت که اینها چنین پیشنهادی کردند، موضع تو چیست؟ پیامبر فرمود: «يا عم و الله لو وضعوا الشمس في يميني و القمر في يساري على أن أترك هذا الأمر ما تركته أو أموت دونه.»(سیره ابن اسحاق) به خدا قسم از دین خدا سرباز نمی زنم و خودم را در راه این دین فدا می کنم. وقتی ابوطالب دید که تصمیم پیامبر(ص) جدی است و درجه فداکاری پیامبر(ص) را دید که در چه حد و در چه سطحی است، ابوطالب هم گفت: برو که من پشبیبان تو هستم. زمانی که صاحب رسالت تا لحظه آخر، خود را فدای این دین می کند خود ابوطالب هم سینه سپر کرد و در حمایت پیامبر(ص) مردانه ایستاد.

داشتن چنین پشتوانه ای از طرف ابوطالب برای پیامبر(ص) نشان دهنده یکی از دلایل موفقیت پیامبر اسلام است. پس ما مسلمانان و بلکه انسان ها که اسلام به آن ها خدمت فراوانی می کند مدیون این شخصیت برجسته هستیم. همچنین مواضع و جایگاهی که ابوطالب(ع) برای حمایت از دین خدا و شخص پیامبر(ص) داشت. او هم شخص پیامبر(ص) را حفظ کرد و هم از دین پیامبر(ص) حراست کرد. وقتی که در شعب ابی‌طالب همیشه احتمال شبیخون زدن و قتل پیامبر(ص) مطرح بود، ابوطالب(ع)، علی(ع) فرزند خود را فدایی پیامبر قرار می داد و طبق برخی نقل ها به دستور ابوطالب(ع) در وقت خواب، چندین بار و چندین موضع پیامبر(ص) را جابجا می کردند که اگر مشرکین قریش جای خواب اول را رصد کرده باشند و برای پیامبر(ص) برنامه شبیخون داشته باشند با این انتقال به جایی و خواباندن علی به جای پیامبر(ص) خطر دفع شود. لیلة المبیت اولین و آخرین شب نبود که علی به جای پیامبر خوابید بلکه در طول مدت حصار شعب ابی‌طالب، علی(ع) به دستور ابوطالب، فداکار و جانباز در راه پیامبر بود. ابوطالب خود و جگرگوشه اش را برای حمایت از پیامبر فدا می کرد.

این یک بُعد از فضائل ابوطالب(ع) است که به دلائل مسائل سیاسی بعد از رحلت خاتم پیامبران(ص) و بحث ولایتعهدی حضرت علی(ع) و برای ضربه زدن به امیر المومنین(ع) کسانی در تاریخ اسلام دست انداختند و تاریخ را تحریف کردند و نکته بسیار روشن در سیره ابوطالب(ع) را سعی کردند مخفی کنند تا صدمه ای به امیرالمومنین(ع) وارد کنند از لحاظ اینکه پدر او و این شخصیت درخشان اسلام را تاریک کنند و ایمان این خادم اسلام و شخصیت برجسته را زیر سوال بردند. به تعبیر برخی از محققین اینها خود پیامبر(ص) را با این کار زیر سوال می برند، یعنی به طور غیر مستقیم برای خدشه وارد کردن به شخصیت خاتم پیامبران(ص) عموی او را که مهمترین سند او بود اینچنین با او برخورد کردند اما با ابولهب کافر هیچ کاری ندارند و ابولهبی که در قرآن عداوت  و دشمنی او با اسلام خیلی روشن مطرح بود، اصلا کاری با وی ندارند و کسی که آمد و خود را فدای پیامبر و دین پیامبر قرار داد او را متهم می کنند در حالی که رسالت پیامبر اعلام شده بود! این امکان پذیر نیست شخصی که معتقد به پیامبر ورسالت او نباشد تا آخرین قطره خون، خود را فدای این دین و این رسول کند.

ابنا: مقام و جایگاه حضرت ابوطالب در آیات و روایات چیست؟

استاد حکیم: اگر از لحاظ تاریخی شخصیت ابوطالب و نقش او را فهمیدیم در آیات و روایاتی که از پیامبر(ص) یا از امیرالمومنین(ع) راجع به حضرت آمده آنها را بهتر می فهمیم و در حقیقت شأن و اسباب نزول این روایات و آیاتی که تحریف کرده اند را خواهیم فهمید.

از دیدگاه برخی محققین، همین روایات تحریف شده خیلی از فضائل ابوطالب(ع) را به ما نشان می دهد. امام خمینی(ره) بیانی دارند که وقتی می بینید آمریکا درباره یکی از طرح های شما موضع منفی می گیرد باید بفهمید که این طرح به نفع شماست. ما وقتی  روایات جعلی را مطالعه می کنیم از روایات جعلی می فهمیم که چه چیزی برای دشمنان اسلام ناگوار بوده که دست به تحریف یا جعل در آن موضوع زدند. در اینجا هم از شأن نزول هایی که برای نفی یا انکار ایمان ابوطالب آورده اند، می فهمیم که برای دشمنان اسلام ایمان و جایگاه و شخصیت ابوطالب چقدر مهم بوده است. هم برای خود پیامبر و هم برای اوصیای پیامبر که امامان معصوم همه از نسل ابوطالب(ع) هستند. چون از نسل علی بن ابی طالب هستند. در نتیجه ما به عظمت و اهمیت و جایگاه ابوطالب(ع) بیشتر پی می بریم. از همین عملکرد تحریف گران تاریخ در اسباب و شأن نزول هایی که دستکاری کردند، در روایاتی که به پیامبر نسبت می دهند و در آن روایات سعی می کنند نسبت به ابوطالب خرده بگیرند، در حالی که افرادی داشتیم و داریم که با اینکه اسلام ظاهری آوردند و همیشه منافقانه ضد اسلام عمل کردند اصلا نسبت به شخصیت این ها در تاریخ نمی بینیم که مورخین دست زده باشند و مورخینی که در دروان اموی و عباسی دست به تألیف کتب تاریخی زدند، نسبت به این شخصیت ها حساسیت نشان دهند. این نشان می دهد در یک دولت دست نشانده قریش و با یک مسیر انحرافی کتابی در تاریخ نوشته می شود و این کتاب و نویسنده ناگزیر است که خط حاکم را رعایت کند؛ در این شرائط باید مثل طبری را ببینیم چه کردند و نمی شود این ها را منهای جو حاکم بر تألیف این کتاب ها ارزیابی کنیم. حتی برخی از مؤلفین زرنگ بودند و در لابلای روایات و اخبار جعلی مختلف، حقائق را روایت می‌کردند تا اینها گم نشود و نوعی تقیه را در پیش می گرفتند. یعنی بیان حقائق در ضمن بیان اکاذیب؛ و یک محقق فرهیخته و فهمیده می تواند از اینها حقایق را کشف و برجسته کند و به اکاذیبی که در آن تعبیه شده، پاسخ دهد.

ابنا: شبهه عدم ایمان حضرت ابوطالب(ع) از چه دورانی آغاز شد؟

استاد حکیم: این اتهام از زمانی آغاز شد که مورخین مسلمان دست به تدوین تاریخ زدند. از معاویه نقل می کنند، در یک کتاب تاریخی که نام مهاجرین و انصار را دید، ناراحت شد. چون انصار هوای معاویه را نداشتند. معاویه گفت: کتابی که ذکر انصار در آن قید شده، نباید باشد. یعنی حاکم می آید و به مورخ خط می دهد که تو چگونه باید عمل کنی. در خط سیاست های حاکم و سیاست بنی امیه، نفی بنی هاشم بود و برای نفی بنی هاشم شخصیت های الگوی بنی هاشم را باید مورد طعنه قرار می دادند. لذا می شود گفت که در دوران حاکمیت بنی امیه و بنی عباس این اتهام آغاز شد و بنی عباس هم تا حدودی در خط بنی امیه حرکت می کردند؛ البته با اختلاف جزئی بین این دو. لذا در دوران بنی امیه و بنی عباس کتاب های تاریخی تدوین شد و اتهام عدم ایمان حضرت ابوطالب را رواج دادند. لذا باید محقق فرهیخته ای بیاید و از درون این کتاب ها حقائق را دربیاورد و با قرائن و استدلال بررسی کند و نشان دهد که این مورخ انحراف نداشته و آدم سالمی بوده اما ناگزیر بوده که در شرایط تقیه به گونه ای عمل کند که روایات جعلی را در کنار روایات صحیح بیاورد برای اینکه در نظر خط حاکم، عذری داشته باشد تا کتابش از بین نرود و اگر مورد حمایت قرار نمی گیرد لااقل کتابش تضییع نشود.

ابنا: آیا همه مورخین و علمای اهل سنت در اینکه حضرت ابوطالب ایمان نداشته است، متفق القول هستند؟

استاد حکیم: نه اینگونه نیست. کتاب هایی داریم که برخی مورخین اهل سنت عدم ایمان ابوطالب و اینکه او به شهادتین تلفظ نکرده، را قبول ندارند و ادله و شواهد فراوانی از خود لامیه و غیر لامیه می آورند. علاوه بر این، رفتار ابوطالب به گونه ای بوده که وی را به عنوان حامی پیامبر(ع) و یکی از صحابه معرفی می کند. پس ما نباید به چند منبعی که خدشه وارد می کند، اعتنا کنیم.

بحث مهمتر از این ها این است که روش استفاده از این متون تاریخی موجود را باید تحلیل کنیم. ما در اینجا باید بدانیم که کتاب های مورخین در چه برهه تاریخی و در دوران چه حاکمیت هایی نوشته شده اند. همچنین عواملی که باعث ایجاد اختلاف عمیق میان مسلمین درباره خلافت پیامبر اکرم(ص) شد و یک مسیر انحرافی در خط حاکمیت ایجاد کرد را باید بررسی کنیم و با توجه به اینها، ما باید کتاب های تاریخ را تحلیل کنیم، آن وقت خواهیم دید که به طور طبیعی بسیاری از حقائق را خیلی ها به طور آشکار نمی توانستند بگویند. حتی امیرالمومنین(ع) در برهه ای از دوران حضور خود در جامعه اسلامی اصلاً به این انحراف اشاره نمی کند. در حالی که ایشان در دوران اقتدار خطبه شقشقیه و بحث انحراف خلافت را که از مسیر اصلی پیامبر اسلام شروع شد و خلفا چه عملکردی داشتند را مطرح می کند و ایشان به خلافت مطلوب اسلام می پردازد و این را برای تاریخ نگه می دارد. همان طوری که برای حادثه جریان غدیر امیرالمومنین(ع) استشهاد می کنند و صحابه را به شهادت می طلبند تا اصل این بحث و حادثه تثبیت شود. این نقطه آغازین انحراف بوده و پیامدهایی دارد و دیگرانی که این را می خوانند بیایند و با توجه به این، کتاب های تاریخی را مورد مطالعه قرار دهند. یعنی در روش بررسی کتاب های تاریخی هم باید تجدیدنظر داشته باشیم.

ابنا: آیا اگر حضرت ابوطالب(ع) پدر یکی دیگر از صحابه مثل سلمان یا ابوذر بود آیا این شبهات در مورد او مطرح می شد؟

استاد حکیم: درباره حمایت از پیامبر(ص)، حضرت ابوطالب(ع) عموی ایشان موثر و تاثیرگذار بود؛ لذا طعنه های کسانی که از پیامبر(ص) دل‌چرکین بودند، به زنان یا فرزندان یا پدر یا جد و یا عموی پیامبر(ص)، به نوعی به پیامبر(ص) بر می گردد و یک نوع دشنام دادن به پیامبر(ص) خواهد بود.

یکی هم بحث وصایت و ولایت امیرالمومنین(ع) است و دشمنان هر نوع خدشه وارد کردن به امیرالمومنین(ع) را به عنوان پیروزی تلقی می کردند و این عامل تشدید کننده دیگری برای اهتمام به وارونه جلوه دادن شخصیت ابوطالب(ع) بود.

ابنا: به فرض محال اگر قبول کنیم که حضرت ابوطالب(ع) بدون ایمان از دنیا رفته است، چه ضربه ای به اعتقاد ما درباره جایگاه حضرت علی(ع) می زند؟

استاد حکیم: این را برای یک انسان معمولی که مطرح کنیم اشکال ندارد؛ « یخرج الخبیث من الطیب و یخرج الطیب من الخبیث». اما برای موحدی که در یک مرکز و خانه توحیدی بزرگ شده، درست نیست. خانواده پیامبر(ص) و امیرالمومنین(ع) بر حنیفیت بودند. در یک خانواده موحد، شرک و بت پرستی وجود نداشت و هیچ بتی در هیچ کجای تاریخ برای ابوطالب ننوشته اند که در برابرش کرنش کرده باشد. اینکه بیاییم چنین تهمتی وارد کنیم فقط برای تنقیص شخصیت امیرالمومنین(ع) است که پدر تو چنین بود؛ در حالی که ابوسفیان و خیلی از آدم هایی که از ترس اسلام آوردند مسلمان اند اما پدر تو که نزدیک ترین بوده، حامی پیامبر(ص) بوده اسلام نیاورده است. این می تواند برای شخص حضرت علی(ع) تنقیص باشد. هرچند ما معیار «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّـهِ أَتْقَاكُمْ» را داریم ولی آن که می خواهد چشم بندی کند، بر شخصیت برجسته ای مثل ابوطالب(ع) ایراد وارد کند، سعی می کند از هر راه وارد شود. «الغریق یتشبث بکل حشیش» حتی چیزی که دلالت دار نباشد می خواهند دلالت دار کنند. به خانه، کاشانه، فامیل، فرزند و هر جایی که بتوانند لطمه وارد کنند ورود پیدا می کنند. این حدیث است یا کلمه مشهور که فضائل امام علی(ع) را دشمنانش به خاطر دشمنی مخفی کردند و دوستانش هم برای تقیه یا به خاطر خوف از جان‌شان فضایل ایشان را مخفی کردند. این قدر فضائل حضرت علی(ع) برملا شد که «ما ملأ الخافقین». این چنین شخصیتی را برای اینکه زیر سوال ببرند، کافی است به هر چیزی که بتواند بوی طعنه بدهد، بوی اشکال داشته باشد و لو اشکال جدی نباشد، متوسل می شوند تا از لحاظ روانی روی افراد تأثیرگذار باشد. دشمنان آدم های روانشناس و روانکاوی بودند که در طول تاریخ این همه بازی در اسناد تاریخی ما انجام دادند.

ابنا: بهترین کتابی که محقق بتواند برای پژوهش درباره حضرت ابوطالب(ع) از آن استفاده کند چیست؟

استاد حکیم: این بحث دیگری می طلبد و در فرصتی دیگر کتاب هایی عربی و فارسی و دفاع ها را باید دید. مطالعه درباره ایمان و شخصیت ابوطالب و نقش او که زندگی فراگیر و مفصلی بتواند از این شخصیت داشته باشد بسیار ضروری و لازم است و باید در کتاب های تاریخی و ادبیات ما تحقیق گردد. چون ایشان یک شخصیت چند بُعدی بوده است. مدیریت داشت، ادیب بود. وی بُعد اجتماعی، بُعد سیاسی و بُعد رسالتی هم دارد و همه اینها باید بررسی شود.

هنوز فهرست و کتاب نامه کتاب ها و مقالات درباره ابوطالب را استحضار ندارم که برای چه سن و چه قشری، چه کتابی بهتر است. امیدوارم موسوعه ای که در همایش رونمایی خواهد شد، موسوعه خوب و جامعی برای محققین باشد و منشأ تولید آثار جدید فراهم شود.

ابنا: از دیدگاه حضرتعالی برای ترویج شناخت حضرت ابوطالب(ع) در بین جوانان و نوجوانان چه کارهایی می توانیم انجام دهیم؟

استاد حکیم: نگارش کتاب و مقاله، درخواست مقاله نویسی، برگزاری مسابقات، نوشتن فیلمنامه، تهیه فیلم های کوتاه و تراکت های تبلیغاتی گوناگون که کلمات ابوطالب در آن باشد، راهکارهای مناسبی برای ترویج شخصیت و جایگاه ابوطالب(ع) است. همچنین نشر یا حفظ شعر ابوطالب برای تقویت ادبیات و زبان عربی طلاب، غیر طلاب و افرادی که می خواهند در عرصه تبلیغ کار کنند می تواند بسیار مفید باشد و می شود سرمایه گذاری کرد.

ابنا: نقش مؤسسه شما یعنی "پژوهشکده الذریة النبویة" در همایش حضرت ابوطالب(ع) چیست؟

استاد حکیم: چند کار در رابطه با همایش حضرت ابوطالب(ع) در نظر است که انجام بگیرد و پژوهشکده الذریة النبویة به لحاظ وظیفه ای که در نظر گرفته، ذریه حضرت ابوطالب را بررسی می کند. در حقیقت این مرد بزرگ اسلام، هم خود و هم ذریه اش را وقف اسلام و جهان اسلام کرد و ما می خواهیم این را نشان دهیم. لذا می بینیم امامت در ذریه حضرت ابوطالب(ع) و ذریه بلافصل ایشان تا حال حاضر ایفای نقش می کند.

بزرگانی که در جهان اسلام تأثیرگذار بودند جریان بسیار قابل توجهی را به وجود آوردند و همان طور که در سوره کوثر آمده است سادات به عنوان خیر کثیرِ مستمر و پیوسته مثل چشمه جوشانی است که اسلام و جهان اسلام را مدد می رساند و این را ما می خواهیم  با مقاله، کتاب و رونمایی برخی کتاب هایی که در این باره نوشته شده نشان دهیم. یکی از کتاب ها، کتاب جناب علامه سید «مهدی رجایی» می باشد که متخصص این فن است. پیشنهاد رونمایی کتاب ایشان که یازده جلد است را در بخش نسب مطرح نمودیم. البته کارهای دیگر مثل ویرایش، ترجمه و رصد مقالاتی که در این زمینه می تواند مفید باشد را انجام می دهیم تا بُعد دیگری از ابعاد مغفول شخصیت ابوطالب(ع) را مورد توجه قرار دهیم.

ابنا: با تشکر از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.

نقش حضرت ابوطالب علیه السلام در گسترش دین اسلام

نقش حضرت ابوطالب علیه السلام در گسترش دین اسلام

Tuesday, 24 ارديبهشت 1398

سال دهم بعثت را از آن جهت «عام‌الحزن» نامیده‌اند که در گیر و دار فشارهای مشرکان مکه بر پیامبر(ص) و مؤمنان به پیام الهی او، دو حامی عزیز رسول خدا، رحلت کردند؛ خدیجه(س) همسر ایشان و ابوطالب(ع) عموی پیامبر و بزرگ بنی‌هاشم که درگذشت او به روایت شیخ مفید در هفتم ماه رمضان واقع شده است. ابوطالب، مؤمن قریش و محافظ پیامبر در مقابل توطئه‌های مشرکان بود که پس از رحلت پدرش عبدالمطلب، متولی اداره امور بیت‌الله شد و در فقدان پدر و مادر حضرت محمد(ص)، به ‌همراه همسر خود فاطمه بنت ‌اسد، فرزند عبدالله را عزیزتر از جانش داشتند.

در گفت‌وگو با حجت‌الاسلام «عباس جعفری فراهانی»، دبیر گروه مطالعات بنیادی و دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) از ابعاد مختلف این شخصیت والا گفتیم و شنیدیم که بخشی از آن را در زیر می‌خوانید. وی همچنین دبیر شورای علمی «همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)» نیز هست که قرار است اسفند 1398 برگزار شود.

ابوطالب در گسترش اسلام نقش زیادی داشت

حجت‌الاسلام عباس جعفری فراهانی با اشاره به نقش اثرگذار ابوطالب(ع) بر زندگی پیامبر(ص) و رسالت او می‌گوید: وقتی به سرگذشت و تاریخ زندگی پیامبر(ص) نگاهی می‌اندازیم و عوامل رشد و گسترش اسلام را بررسی می‌کنیم در می‌یابیم عوامل زیادی در این راه دخیل بوده‌اند که از مهم‌ترین آن‌ها عوامل انسانی است. حضرت ابوطالب(ع) به‌ عنوان عموی پیامبر(ص) که از قبیله قریش و بنی‌هاشم است، 42 سال با پیامبر(ص) زندگی و نقش‌های فراوانی ایفا کرده است؛ به حدی که اگر چنین شخصیتی وجود نداشت حتماً گسترش اسلام آن‌گونه که رخ داد، صورت نمی‌گرفت.

او اضافه می‌کند: شخصیت حضرت ابوطالب(ع) که خداپرست و دارای آیین حنیف بود، در زندگی پیامبر(ص) اثر زیادی داشت. در تاریخ اسلام، بین آثار محدثان، مورخان و علمای دین آمده است که آبای پیامبر(ص) همه موحد بودند و به اتفاق، تمام علمای شیعه نیز به آن معتقد هستند. در بررسی‌ها مشخص می‌شود همه از جهت نسب و شجره به حضرت ابراهیم و اسماعیل علیهماالسلام می‌رسند؛ بنابراین جناب ابوطالب شخصیتی موحد و خداپرست بود که در حفظ اسلام تأثیر زیادی داشت. وقتی پیامبر اکرم(ص) در سن 40 سالگی از سوی خداوند، اسلام را معرفی کرد، از جمله افرادی که در بین بنی هاشم او را حمایت کردند حضرت ابوطالب(ع) بود.

ابوطالب حافظ هسته مرکزی اسلام بود

دبیر شورای علمی همایش حضرت ابوطالب(ع) درباره کودکی ایشان می‌گوید: ما می‌دانیم که جناب عبدالله پیش از تولد پیامبر(ص) درگذشت؛ ایشان در 6 سالگی نیز مادرش را از دست داد و تا هشت سالگی سرپرستی او با جدش عبدالمطلب بود. عبدالمطلب پیش از مرگ به دلیل لیاقت و شایستگی ابوطالب، وصیت کرد که سرپرستی کودک یتیم با او باشد؛ او هم در این راه با وجود تمام مشکلات، هیچ کوتاهی نکرد. هنگامی که پیامبر اسلام(ص) به 27 سالگی رسید و باید تشکیل خانواده می‌داد، ابوطالب کمک کرد تا با بانوی صالح و شایسته‌ای به نام خدیجه بنت خویلد(س) که از زنان پاکدامن قریش بود و امکانات و ثروت بسیار در اختیار داشت، ازدواج کند. این تصمیم نشان از آینده‌نگری و دوراندیشی ابوطالب(ع) درباره پیامبر(ص) و انجام مأموریت او دارد.

جعفری فراهانی یادآور می‌شود: پس از ظهور اسلام نیز ابوطالب(ع) اجازه نمی‌داد رسول خدا(ص) و مسلمانان مورد اذیت و آزار قرار بگیرند و به شکل پنهانی و مدبرانه‌ای که مشرکان با او برخورد جدی نکنند، از آن‌ها حمایت می‌کرد. ابوطالب نزدیک سه سال همراه با حدود 80 نفر دیگر از مسلمانان شرایط سخت تحریم و زندگی در شعب‌ابی‌طالب را تحمل کرد و با مدیریت او سبب شد تا اسلام حفظ شود.

دشمنی با علی(ع)، سبب بی‌ایمان خواندن ابوطالب(ع)

او با بیان شبهات مطرح شده در خصوص ایمان ابوطالب(ع) نیز می‌گوید: شیعیان و پیروان اهل بیت(ع) بنا بر اجماع علما از دوره شیخ کلینی، شیخ صدوق و شیخ مفید به بعد در تمام کتاب‌ها، نوشته‌ها و احادیث نقل کرده‌اند که ابوطالب مسلمان بوده و حتی ایمان او نقش بسیار مهمی در حفظ اسلام داشته است؛ اما در مقابل اعتقاد به ایمان ابوطالب، عده‌ای از اهل ‌سنت و فرقه‌های مخالف شیعه و اهل بیت(ع) مانند خوارج، اشاعره، سلفیه و وهابیت جبهه‌گیری کرده و ایشان را با عنوان کافر یا غیر مسلمان متهم کرده‌اند.

از علت‌های اصلی غیر مؤمن نامیدن او، دشمنی و کینه‌ای است که نسبت به امام علی(ع) داشته و دارند. جایگاه و شخصیت علی(ع) موجب دشمنی‌های زیادی از سوی مخالفان و از جمله بنی‌امیه شد. می‌دانیم که پس از انحراف در سقیفه بنی‌ساعده، بیش از 100 سال تاریخ و حاکمیت اسلام دست طایفه خبیث بنی‌امیه بود. پس از کشته شدن خلیفه سوم، معاویه در شام قدرت گرفت و با دشمنی‌ها و لجاجت‌هایی که کرد سبب اختلاف و دودستگی بین مسلمانان شد؛ در طول این مدت با شکل‌های مختلف و با مقاصد شوم دشمنی خود را با امام علی(ع) و آبا و اجداد ایشان نشان داد که از آن جمله تبلیغ کفر و ایمان نداشتن ابوطالب(ع) بود.

ایمان ابوطالب(ع) همچون ایمان اصحاب کهف

دبیر گروه مطالعات بنیادی مجمع جهانی اهل بیت(ع) در ادامه درباره علت‌های کتمان ایمان ایشان توضیح می‌دهد: کتمان ایمان یا تقیه یکی از اعتقادات مذهب حقه شیعه است. چنان که نقل شده است اگر مسلمانی بین جمعیت کفار قرار گرفت و احساس کرد کفار هر که نشانی از مسلمانی دارد از بین می‌برند یا آزار می‌دهند، آن مؤمن باید تقیه کرده و ایمان خود را کتمان کند.

حضرت ابوطالب(ع) نیز در شرایط خاصی قرار گرفته بود؛ در محیط شرک‌آلود و جاهلی مکه تعداد اندکی که آیین حنیف داشتند، توان ابراز وجود نداشتند. پس از ظهور اسلام هم اگر ابوطالب از پیامبر(ص) صریحاً حمایت می‌کرد نمی‌توانست بین کفار و سران مکه، پیامبر(ص) و مسلمانان را حفظ کند. به همین دلیل او مأمور به کتمان ایمان بود تا بتواند در جلسات کفار شرکت کرده و برای به نتیجه نرسیدن نقشه‌های آن‌ها تلاش کند.

امام صادق(ع) در روایتی فرموده‌اند: «همانا مَثَل ابوطالب، مانند اصحاب کهف است که ایمان خود را پنهان کردند و شرک را آشکار ساختند؛ از این رو، خداوند، دو بار به آنان اجر داده است».

رییس جامعة الزهراء(س): حضرت ابوطالب(ع) الگوی اخوت و تقریب جهان اسلام است

رییس جامعة الزهراء(س): حضرت ابوطالب(ع) الگوی اخوت و تقریب جهان اسلام است

جمعی از اعضای شورای علمی "همایش حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" با حجت الاسلام والمسلمین «سید محمود مدنی بجستانی» رییس جامعة الزهراء(س) دیدار و گفتگو کردند.

این دیدار روز شنبه 31 فروردین 1398 با حضور حجج اسلام آقایان دکتر «ایمانی مقدم»، دکتر «مطهری»، دکتر «زارع محقق خورمیزی» و آقای «جعفری فراهانی» برگزار شد.

در ابتدای این جلسه معاون امور فرهنگی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، با تبریک اعیاد شعبانیه، به معرفی "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ره)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" پرداخت و اهداف، کمیته علمی، محورهای علمی و کمیسیون های آن را معرفی کرد.

حجت الاسلام والمسلمین دکتر علیرضا ایمانی مقدم، با اشاره به چهار کمیسیون "تاریخ و سیره"، "کلام و عقائد"، "شعر و ادب" و "مصنّفات و مصنّفین"، گزارشی از بررسی کتاب های پیشنهادی، فراخوان مقالات، برگزاری جلسات و راه اندازی سایت ویژه همایش ارائه داد.

 

10102baa6b3e4c7ac114d2591183499e_822.jpg


وی گزارشی از دیدارهای شورای علمی و دست اندرکاران همایش با مراجع عظام حضرات آیات صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، علوی گرگانی و آقایان آیت الله اراکی و حجت الاسلام والمسلمین شهرستانی ارائه و نظرات مثبت آنان را بازگو نمود.

در ادامه حجت الاسلام «عباس جعفری فراهانی» مسؤول دبیرخانه همایش، فعالیت های انجام شده و در دست اقدام این دبیرخانه را شرح داد و از همکاری های سازمان های مختلف ــ از جمله جامعة الزهراء(سلام الله علیها)، جامعة المصطفی(ص) العالمیة و ... ــ با همایش، گزارشی ارائه نمود.

وی گفت: پایان نامه ها و مقالاتی برای همایش ارسال گردیده و در دست بررسی است؛ اما از آنجایی که تا پایان مهر 1398 برای دریافت مقالات فرصت وجود دارد، منتظر مقالات بیشتری از پژوهشگران هستیم.

جعفری فراهانی ادامه داد: آثار و کتاب هایی را هم در دست بررسی برای چاپ داریم که تعداد آنها تاکنون بالغ بر 20 عنوان می باشد. همینطور نشست هایی هم در شهرهای مختلف مانند مشهد مقدس و برخی شهرها و مناطق دیگر پیش بینی کرده ایم که برگزار خواهند شد. همچنین نشستی هم با همکاری خانم دکتر حقانی و خانم صالحی در جامعة الزهراء(س) برگزار شد.

در ادامه، معاون پژوهش جامعة الزهراء (سلام الله علیها) ضمن تبریک اعیاد و تشکر از مسئولان مجمع که جامعة الزهراء(س) را در برگزاری این همایش مشارکت داده اند، گزارشی از فعالیت های پژوهشگاه جامعة الزهراء(س) در زمینه فراخوان علمی همایش بیان کرد.

سرکار خانم دکتر «ریحانه حقانی» همچنین به برگزاری پیش نشست موضوع یابی با حضور برخی از اعضای کمیته علمی همایش، تشکیل کارگاه موضوع شناسی برای نگارش مقالات و سلسله جلسات مهارت افزایی مقاله نویسی و ایجاد کارگروه های تاریخ و کلام و هدایت نگارش مقالات به سمت همایش پرداخت.

 

fdedde94b72e56d1eca324fee31fa28a_875.jpg


سپس رییس جامعة الزهراء(سلام الله علیها) با اشاره به اهمیت شخصیت و تلاش های حضرت ابوطالب(ع) در دفاع از رسول مکرم(ص)، از اقدامات انجام شده مجمع جهانی اهل بیت(ع) و همکاری و مشارکت مراکز دیگر تشکر کرد.

حجت الاسلام والمسلمین مدنی بجستانی همچنین حضرت ابوطالب(ع) را "الگوی اخوت و تقریب جهان اسلام" معرفی کرد و با تأکید بر برای جذب بیشتر مخاطبین گفت: به دلیل بین المللی بودن این همایش، می بایست با امور بین الملل نهادها رایزنی انجام شده و از پژوهشگران فراتر از مرزها بهره گرفته شود.

وی که سالها به عنوان نماینده ولی فقیه در کشور امارات فعالیت می کرد، درباره حمایت از چاپ یک کتاب مهم از نویسنده ای مصری درباره ایمان حضرت ابوطالب(ع) هم خاطره ای تعریف کرد و گفت: پس از انتشار آن کتاب، یک نسخه هم خدمت مقام معظم رهبری(دام ظله) فرستادم که مورد توجه و تشویق ایشان قرار گرفت.

مدنی بجستانی همچنین به صدور حکم اعدام شیخ «عبدالله خُنیزی قطیفی» که کتاب "ابوطالب(ع) مؤمن قریش" را تألیف کرده است نیز اشاره و پیشنهاد کرد: مناسب است تجدید چاپ آن کتاب در دستور کار همایش حضرت ابوطالب(ع) قرار گیرد و در صورت امکان از نویسنده هم برای شرکت در همایش دعوت گردد.

وی داستان تشرف یکی از علمای خراسان جنوبی به محضر امام حسن عسکری(ع) و امام عصر(عج) و توصیه و سفارش آن بزرگواران به سفر حج و توسل به جناب ابوطالب(ع) و نجات از مرض بیماری سرطان را نیز برای حاضران نقل کرد.

رییس جامعة الزهراء(سلام الله علیها) در پایان این دیدار به معاونت پژوهش این حوزه علمیه عریق توصیه کرد که حتماً از طلاب خواهر بخش بین الملل و بقیه دانش پژوهان مرتبط با جامعة الزهراء(س) برای همکاری علمی با همایش دعوت کنند.

 

شایان ذكر است "همایش بین المللی حضـرت ابـوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" به همت "مجمع جهانی اهل بيت(ع)" و با همکاری "آستان مقدس حسینی"، "مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)"، "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی"، "پژوهشگاه علوم و فرهنگ دفتر تبلیغات اسلامی"، "جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه"، "دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)"، "مؤسسه فرهنگی میراث نبوت"، "جامعة الزهراء(س)"، "پژوهشکده الذریة النبویة"، "مؤسسه فرهنگی مذهبی قاسم بن الحسن(ع)"، "مؤسسه فرهنگی هنری ابناء الرسول(ص)" و تعدادی از نهادهای دينی و فرهنگی ديگر برگزار خواهد شد.

"کنگره سراسری شعر حضرت ابوطالب(ع)" نیز از برنامه های جانبی این همایش خواهد بود.

شماره های جدید مجله

شماره های جدید مجله "گنجینه مجمع" منتشر شد/ همراه با سه ویژه نامه + لینک دنلود

Monday, 02 ارديبهشت 1398

شماره های جدید مجله "گنجینه مجمع" نشریه فرهنگی، اطلاع رسانی مجمع جهانی اهل بیت(ع) منتشر شد.

شماره های 93 و 94 و 95 مجله گنجینه مجمع که متعلق به زمستان 1397است در 112 صفحه، 3 ویژه نامه و 6 بخش منتشر شده است.

"ویژه نامه اول همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع) حامی پیامبر اعظم(ص)"، "ویژه نامه چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی" و "ویژه نامه بیست و هشتمین سالگرد تأسیس مجمع جهانی اهل بیت(ع)" از جمله بخش های این شماره هستند.

گفتگوهای اعضای شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) به مناسبت بیست و هشتمین سالگرد تأسیس مجمع با رسانه های مختلف که در ویژه نامه بیست و هشتمین سالگرد تأسیس مجمع منتشر شده است نکات جالبی درباره وظایف و ستاوردهای بزرگ این سازمان جهانی را در بر دارد.

همچنین مصاحبه با حجت الاسلام والمسلمین نواب دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) چالشی و خواندنی است. آقای عباس حیدر هم گزارش کوتاهی درباره فعالیتهای کمیته امداد و اغاثه مجمع جهانی اهل بیت(ع) داده است که در همین صفحات قابل دسترسی است.

از مهمترین بخش های دیگر این مجله، "گزارش خدمات متنوع مجمع جهانی اهل بیت(ع) به زائران اربعین 1440"، "گزارش مشارکت مجمع جهانی اهل بیت(ع) در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر" و "بیانیه های مجمع در واکنش به حوادث مختلف جهان اسلام" می باشد.

GANGINE96.jpg

                  

فهرست مطالب شماره های 93 و 94 و 95 مجله گنجینه مجمع به شرح زیر است:

ـــ سخن گنجینه (سرمقاله) / ویژگی های منحصر بفرد انقلاب اسلامی ایران (ص 2)
ـــ پا به پای ولایت / سخنان رهبر معظم انقلاب در رهبر معظم انقلاب در دیدار ذاکران اهل‌بیت(ع) و میهمانان شرکت کننده در سی و دومین کنفرانس وحدت اسلامی (ص 4)

بخش اول: ویژه نامه اول "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)"
ـــ مقدمه
ــ فـراخوان مقالات علمی (ص 8)
ـــ شیوه نامه نگارش مقاله (ص 10)
ـــ فـراخوان هنـری (کنگره شعر) (ص 11)
ـــ دیدار شورای علمی و اجرایی همایش با مراجع (ص 12)
ـــ کتاب شناسی حضرت ابوطالب (علیه السلام) (ص 20)
ـــ معرفی سایت رسمی همایش حضرت ابوطالب علیه السلام (ص 30)

بخش دوم: ویژه نامه چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی
ـــ بیانیه مهم رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت گام دوم انقلاب (ص 32)
ـــ سخنان اعضای شورای عالی مجمع جهانی اهلبیت(ع) به مناسبت چهل سالگی انقلاب (ص 38)
ـــ جشنهای چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران در لبنان با حضور نماینده مجمع (ص 55)
ـــ نمایشگاه دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران در کربلا با مشارکت مجمع (ص 55)
ـــ جشن های چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران در ترکیه با حضور نماینده مجمع (ص 56)
ـــ آشنایی با کتاب دستاوردهای انقلاب اسلامی در عرصه بین الملل (ص 58)
ـــ گزارش نخستین اجلاس ملی مهدویت و انقلاب اسلامی (ص 56)

بخش سوم: ویژه نامه بیست و هشتمین سالگرد تأسیس مجمع جهانی اهل بیت(ع)
ـــ گفتگوهای اعضای شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) به مناسبت بیست و هشتمین سالگرد تأسیس مجمع با رسانه ها (ص 70)
ـــ مصاحبه با دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) (ص 76)
ـــ معاون امور فرهنگی مجمع: چهارصد میلیون نفر مخاطبان کارهای مجمع هستند (ص 83)
ـــ در گفتگو با آقای عباس حیدر؛ تشریح فعالیتهای کمیته امداد و اغاثه مجمع جهانی اهل بیت(ع) (ص 84)

بخش چهارم: اخبـــار مجمع
ـــ گزارشی از خدمات متنوع مجمع جهانی اهل بیت(ع) به زائران اربعین1440 (ص 86)
ـــ خبرگزاری ابنا به عنوان رسانه برتر آنلاین و عکاس ابنا به عنوان شایسته تقدیر مسابقه رسانه های دیجیتال مهر محرم و سوگواره بین المللی عبرات انتخاب شدند (ص 92)
ـــ مشارکت مجمع جهانی اهل بیت(ع) در بخش تجلی اراده ملی سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر و بیانیه داوران (ص 94)
ـــ بیانیه مجمع جهانی اهلبیت(ع) در محکومیت ذبح یک کودک شیعه در مدینه (ص 96)
ـــ بیانیه مجمع جهانی اهلبیت(ع) درمحکومیت جنایات فجیع نیوزیلند (ص 97)
ـــ استمداد مجمع جهانی اهل بیت(ع) برای کمک به سیل زدگان (ص 98)

بخش پنجم: همراه با اعضای مجمع عمومی
ـــ پیام تسلیت در پی ارتحال آیت الله هاشمی شاهرودی (ص 100)
ـــ دبیرکل مجمع: آیت الله هاشمی شاهرودی(ره) شخصیتی فقیه، فیلسوف، جامعه شناس و حامل اندیشه های بزرگ بود (ص 101)
ـــ پیام تسلیت به مناسبت ارتحال آیت الله مؤمن قمی (ص 102)
ـــ مصاحبه به مناسبت درگذشت مرحوم محمدنبی حبیبی (ص 103)
ـــ پیام تسلیت در فقدان شخصیت بزرگ شیعیان مصر (ص 104)
ـــ پیام تسلیت در ارتحال مبلغ بزرگ شیعه در تونس (ص 104)
ـــ پیام تسلیت در فقدان شیخ محمد آوجی (ص 105)
ـــ پیام تسلیت در فقدان شیخ صفر جوشقون (ص 105)
ـــ بیانیه محکومیت حکم غیرقانونی علیه عالم خدوم کویتی (ص 106)
ـــ پیام تسلیت در فقدان عالم شیعه عربستانی (ص 106)
ـــ پیام تسلیت در فقدان شیخ احمد ولد یحیی (ص 107)
ـــ پیام تسلیت به مناسبت درگذشت شیخ ادریس ترائوره (ص107)

بخش ششم: چکیده مطالب این شماره به زبان های مختلف
ــ چکیده مطالب مجله به زبان عربی ؛ خلاصة المواضیع باللغة العربیة (ص 108)
ــ چکیده‌ مطالب مجله به زبان اردو ؛ مجلہ کے موضوعات کا خلاصہ (ص 109)
ــ چکیده‌ مطالب مجله به زبان اسپانیایی ؛ Abstractos (ص 110)
ــ چکیده‌ مطالب مجله به زبان ترکی استانبولی ؛ Derginin Bu Sayısında yer Alan Konuların Özeti (ص 111)
ــ چکیده‌ مطالب مجله به زبان انگلیسی ؛ Abstracts (ص 112)

                

برای دریافت فایل کامل این شماره ها از مجله گنجینه مجمع از سایت رسمی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، روی لینک زیر کلیک کنید:

www.ahl-ul-bayt.org/fa

برای دسترسی به آرشیو مجله گنجینه مجمع از سایت بانک اطلاعات نشریات کشور (مگیران)، روی لینک زیر کلیک کنید:


http://www.magiran.com/magtoc.asp?mgID=4881&Number=92&Appendix=0


شایان ذکر است مجمع جهانی اهل بیت(ع) و مجامع و مراکز مرتبط با آن، دهها مجله دوره ای را به زبانهای مختلف در سراسر جهان منتشر می کنند.

جعفری فراهانی: رفع شبهه و ابهام‌زدایی از مهم‌ترین اهداف همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع) است

جعفری فراهانی: رفع شبهه و ابهام‌زدایی از مهم‌ترین اهداف همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع) است

دبیر کمیته علمی همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص) گفت: یکی از اهداف مهم این همایش ابهام زدایی و رفع شبهه از شخصیت ایشان و همچنین ارائه ای پاسخ هایی محکم و منطقی است.

حجت الاسلام «عباس جعفری فراهانی» با اشاره به کوتاهی های صورت گرفته در خصوص شخصیت و جایگاه حضرت ابوطالب(ع)، اظهار داشت: در بین شیعیان و پیروان اهل بیت(ع) شخصیت حضرت ابوطالب(ع) چندان مورد توجه قرار نگرفته و به عبارت دیگر متاسفانه اهمیت چندانی به جایگاه و نقش ایشان داده نشده است.

وی به اهداف برگزاری این همایش اشاره کرد و بیان داشت: یکی از اهداف همایش گردآوری مقالات و چاپ کتاب هایی است که خدمات و تلاش های ایشان برای حمایت از اسلام و پیامبر اکرم(ص) را به جامعه و به خصوص جوانان نشان دهیم.

حجت الاسلام جعفری فراهانی ابراز داشت: علاوه بر این دشمنان به خصوص ناصبی ها و وهابی ها نسبت به حضرت ابوطالب(ع) شبهات و ابهامات زیادی را مطرح می کنند و به همین علت یکی از اهداف این همایش ابهام زدایی و رفع شبهه از شخصیت ایشان و همچنین ارائه ی پاسخ هایی محکم و منطقی است.

وی ادامه داد: دستاوردها و آثار این همایش در بین اهل سنت به صورت های مختلف از کتاب گرفته تا کلیپ منتشر خواهد شد تا در دسترس تمامی مردم قرار بگیرد.

دبیر کمیته علمی همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع) تصریح کرد: فراخوان مقاله در محورهای تاریخ و سیره، کلام و عقاید، شعر و ادب و همچنین در خصوص کتاب ها و نویسندگانی که در مورد ایشان مطالبی را نوشته اند، تهیه و به مراکز علمی و حوزوی به خصوص مناطق مرزی اطلاع رسانی شده است.

وی افزود: تاکنون نیز دست کم 30 مقاله به دبیرخانه همایش ارسال شده که در کمیته علمی بررسی می شود.

حجت الاسلام جعفری فراهانی بیان داشت: به حول و قوه الهی این همایش اسفندماه سال جاری در 26 ماه رجب مصادف با سالروز رحلت ایشان به صورت بین المللی با حضور مهمانان داخلی و خارجی در قم برگزار خواهد شد.

وی به همکاری سایر مراکز در برگزاری این همایش اشاره و گفت: جامعة المصطفی(ص) العالمیة، مرکز مدیریت حوزه های علمیه، جامعه الزهراء(س)، دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)، سازمان اوقاف و امور خیریه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی از جمله مراکز و سازمان هایی هستند که در برگزاری این همایش مشارکت دارند.

فراخوان کنگره شعر «حضرت ابوطالب» اعلام شد + پوستر

فراخوان کنگره شعر «حضرت ابوطالب» اعلام شد + پوستر

به میمنت سالروز میلاد حضرت ثامن الحجج امام علی بن موسی الرضا(ع)، فراخوان "کنگره سراسری شعر حضرت ابوطالب(ع)" اعلام شد.

این کنگره به همت مجمع جهانی اهل بیت(ع) و با حمایت نهادهای همسو برگزار می‌شود و از جمله برنامه های جانبی "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" است.

شاعران تا روز 30 بهمن 1397 (20 فوریه 2019) فرصت دارند که اشعار خود را به دو زبان فارسی و عربی به این کنگره ارسال نمایند.

متن کامل فراخوان این کنگره به شرح زیر است:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
**  فراخوان کنگره سراسری شعر حضرت ابوطالب علیه السلام  **
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

به همت مجمع جهانی اهل بیت(ع) و حمایت نهادهای همسو، با هدف تکریم شخصیت مؤمن قریش، حامی پیامبر اعظم(ص) و پدر امیرالمؤمنین(ع) و نیز اعتلای فرهنگ و هنر اسلامی، شیعی و ایرانی، و معرفی و حمایت از استعدادهای ناب ادبی و شعرای آیینی، "کنگره سراسری شعر حضرت ابوطالب(ع)" برگزار می‌شود. این کنگره شعر، از برنامه های جانبی "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" است.

* برگزارکننده:

ــ مجمع جهانی اهل بیت(ع)

* حامیان:

ــ مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه
ــ مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)
ــ مؤسسه فرهنگی مذهبی حضرت قاسم بن الحسن(ع)
ــ مؤسسه فرهنگی هنری ابناء الرسول(ص)
ــ کنگره شعر عربی نورالثقلین (استان خوزستان)
ــ خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا

* اهداف:

ــ تکریم شخصیت مؤمن قریش، حامی پیامبر اعظم(ص) و پدر امیرالمؤمنین(ع) حضرت ابوطالب علیه السلام
ــ اعتلای فرهنگ و هنر اسلامی، شیعی و ایرانی
ــ معرفی و حمایت از استعدادهای ناب ادبی و شعرای آیینی

* موضوع جشنواره:

ــ حیات حضرت ابوطالب بن عبدالمطلب(ع)
ــ ابوطالب؛ حامی پیامبر(ص)
ــ ابوطالب؛ پدر امیرالمؤمنین(ع)
ــ شعر و ادب حضرت ابوطالب(ع)
ــ استقبال از «لامیه» ابوطالب(ع)

* بخش های جشنواره:

1. بخش اشعار عربی
2. بخش اشعار فارسی

* قالب ها:

همه قالب های شعری کلاسیک (غزل، مثنوی، رباعی و...) و نـو (آزاد، سپید، کودک و نوجوان، حجم و...).

* مقررات:

1. هر شاعر می‌تواند حداکثر ۵ اثر در هر بخش، به کنگره ارسال نماید.
2. آثار باید تایپ شده، به همراه فرم شرکت و تصویر کارت ملی (برای شرکت کنندگان ایرانی) یا تصویر صفحه اول پاسپورت (برای شرکت کنندگان غیر ایرانی)، در قالب «فایل پیوست» به سایت کنگره ارسال شود.
3. دبیرخانه، ارسال كننده فرم را صاحب اثر می‌شناسد و در صورت اثبات خلاف آن، اثر مربوطه را از مسابقه حذف می‌نماید.
4. به همه شرکت کنندگان، گواهی شرکت در کنگره اعطاء خواهد شد.
5. اشعار برگزیده در کتاب شعر "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" منتشر و از نفرات برتر با جوایز نفیسی در این همایش قدردانی خواهد شد.
6. حق استفاده از آثار شرکت‌کننده، به هر نحو، برای دبیرخانه کنگره محفوظ است.
7. ارسال اثر، به منزله پذیرش مقررات مسابقه است.

* ارسال آثار:

1. مهلت ارسال آثار:
حداکثر مهلت برای وصول آثار به دبیرخانه کنگره 30 بهمن 1397 ـ 20 فوریه 2019 است.

2. نحوه ارسال آثار:
شرکت کنندگان باید از طریق الکترونیک، فرم و آثار خود را ارسال نمایند.

برای ارسال فرم و آثار، از ایمیل جشنواره (این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید) یا از صفحه زیر استفاده نمایید:
http://cartoon.islamicartz.com/profile/fa


* تماس با جشنواره:

ــ دبیرخانه بخش اشعار عربی:
قم، بلوار صدوقی، مدرسه علمیه شهید صدوقی، مرکز زبان حوزه های علمیه
تلفن: 32940118 ـ 025

ــ دبیرخانه بخش اشعار فارسی:
تهران، میدان شهید محلاتی، مسجد جامع حضرت قاسم بن الحسن(ع)
تلفن: 09122965750

شماره پیامک: 30006954
سایت: islamicartz.com/festivals
پست الکترونیک: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

abuo-taleb.jpg


برای دریافت پوستر با کیفیت بالا کلیک کنید:

شايان ذكر است "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" به همت "مجمع جهانی اهل بيت(ع)" و با مشارکت "آستان مقدس امام حسین(ع)"، "مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)"، "مرکز مدیریت حوزه های علمیه"، "جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "مؤسسه فرهنگی مذهبی قاسم بن الحسن(ع)"، "مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه" و تعدادی از نهادهای دينی و فرهنگی ديگر برگزار خواهد شد.

"کنگره سراسری شعر حضرت ابوطالب(ع)" نیز از برنامه های جانبی این همایش خواهد بود.

به مناسبت 26 رجب المرجب؛ حضرت ابوطالب(ع)؛ حجت خدا و وصی پیامبران الهی

به مناسبت 26 رجب المرجب؛ حضرت ابوطالب(ع)؛ حجت خدا و وصی پیامبران الهی

روز بیست و ششم ماه رجب المرجب، بنا بر روایتی، سالروز وفات حضرت «ابوطالب عبدمناف بن عبدالمطلب» کفیل پیامبر اکرم(ص) و پدر امیرالمؤمنین علی(ع) است.

در این مناسبت، مقاله زیر در رابطه با این شخصیت بزرگ به خوانندگان ابنا تقدیم می گردد:

        

abu-taleb-rajab.jpg


                  
**   حضرت ابوطالب(ع)؛ حجت خدا و وصی پیامبران الهی   **


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
◀️ به قلم: حسن طالبیان شریف
(دانش آموخته حوزه علمیه مشهد مقدس)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حضرت ابوطالب علیه‌السلام، پدر امیرالمومنین علی علیه‌السلام در زمان خود نه تنها سید بطحا، رئیس قبیله قریش و بزرگ مکه بود بلکه از شخصیتهای برجسته علمی و معنوی بزرگ به شمار می‌رفت.

از اکثم بن صیفی که از شخصیتهای علمی و معنوی بزرگ عرب در آن عصر بود پرسیدند: «شما این همه علم و حکمت، حلم، سیادت و ریاست را از که آموختی؟ پاسخ داد: از شاگردی و مجالست نزد حلیف حلم وادب، سید عرب و عجم حضرت ابوطالب بن عبدالمطلب.»

ابوطالب شخصیتب بین‌المللی داشت و با پادشاهان و سران بزرگ بلاد مختلف درارتباط بود.از جمله با نجاشی رفاقت و انسی داشت. هنگامی که مسلمانان در صدر اسلام در مکه در معرض خطر جانی و مالی شدید قرار داشته و زیر شکنجه مشرکین بودند به سرپرستی آقا زاده حضرت ابوطالب،جناب جعفر بن ابیطالب به حبشه مهاجرت نمودند و حضرت ابوطالب نیز سفارش آنها را به نجاشی نمود که آنها را در چتر حمایتی خویش قرار دهد.سفارش حضرت ابوطالب علیه‌السلام بسیار کارگشا بود. حضرت ابوطالب ضمن سفارش به نجاشی که در آن زمان بر دین مسیحیت بود، خبر داد که: حضرت محمد مانند حضرت موسی و حضرت عیسی پیامبر خداست و به ایشان ایمان بیاور. حضرت ابوطالب خطاب به نجاشی چنین سرود:

لیعلم خیار الناس ان محمدا نبی کموسی والمسیح ابن مریم / اتی بالهدی مثل الذی اتیا به فکل بامرالله یهدی و یعصم
وانکم تتلونه فی کتابکم بصدق حدیث لاحدیث المبرج / فلا تجعلو لله ندا واسلمو فان الطریق الحق لیس مظلم

یعنی: مردمان نیک می‌دانند که حضرت محمد مانند حضرت موسی و حضرت عیسی پیامبر خدا است و هر کدام به امر خدا مردم را هدایت می‌کنند و...» با اطلاعاتی که حضرت ابوطالب به نجاشی داد و توضیحاتی که جعفر بن ابیطالب درباره اسلام و پیامبر به نجاشی ارائه فرمود.نجاشی مسلمان شد و به پیامبر اسلام ایمان آورد.»

* آگاهی حضرت ابوطالب به کتب آسمانی پیامبران

حضرت ابوطالب علیه‌السلام به کتب آسمانی پیامبران مانند تورات و انجیل و....اشراف داشت و از حقایق این علوم مطلع بود.دانشمندان و علمای بزرگ یهود و مسیحیت و راهبان بزرگ آن روز نیز نام و آوازه و عظمت ایشان را می‌دانستند و مطلع بودند که ایشان عموی پیامبر اسلام و پدر امیرالمومنین علی علیه‌السلام وصی پیامبر اسلام می‌باشند. کاهنان بزرگ عرب نیز از این واقعه اطلاع داشتند و این حقیقت را به ایشان بیان می‌نمودند.در سفری که حضرت ابوطالب علیه‌السلام برای سفر تجاری به شام رفتند و پیامبر نیز دردوران کودکی یا نوجوانی همراه ایشان بود. عالم بزرگ مسیحیت، پیامبر را شناسایی نمود و به حضرت ابو طالب علیه‌السلام عرض کرد ایشان همان پیامبر آخرالزمان است.ایشان را از شام برگردان که اگر علمای مسیحی ایشان را شناسایی کنند به قتل می‌رسانند.

حضرت ابوطالب از طایفه بنی هاشم وقبیله قریش بود. پدر ایشان، حضرت عبدالمطلب در زمان خود حجت خدا و وصی انبیای الهی بود.ان بزرگوار از بهترین بندگان صالح خدا و از برترین عباد و زهاد وعلمای معنوی و از اولیا‌الله عصر خویش بود.

ایشان برشریعت حضرت ابراهیم علی نبینا و آله وعلیه‌السلام بود.ودر زمان خود بعد از پدر بزرگوارش جناب هاشم عبد مناف بزرگ مکه و رئیس قبیله قریش بود.و شریعت حضرت ابراهیم علیه‌السلام را در میان مردم حجاز و عربستان تبیین،تشریح و محافظت واجرا می‌نمود.مسائل شرعی مردم را پاسخگو بود.مردم را به توحید و یگانگی خدا و عبادت و پرستش او دعوت می‌نمود.ایشان در عمر خویش هرگز بت نپرستید.نه تنها ایشان بلکه پدرش جناب هاشم بن عبدمناف بلکه آبا و اجداد ایشان تا حضرت آدم علیه‌السلام نه تنها موحد و خدا پرست بودند.بلکه طبق روایات اهلبیت علیهم السلام اوصیا الهی بودند.

آبا و اجداد وجدات حضرت ابوطالب تا حضرت آدم علیه‌السلام همه طاهر وطاهره بودند و از هر گونه آلودگی معنوی مانند شرک و آلودگی گناه ومعصیت الهی مبرا بودند.

* حوادث بزرگ زمان جناب عبدالمطلب(ع)

در زمان ریاست حضرت عبدالمطلب، داستان حمله ابرهه به خانه کعبه پیش آمد. حضرت عبدالمطلب به مردم مکه فرمود از شهر خارج شوند وخود ایشان به نزد ابرهه رفت و فرمود: «شتران من گم گشته‌اند.آنها را به من برگردان». ابرهه گفت: من فکر کردم توشخص بزرگ عرب هستی و دانا. آمده‌ای برای وساطت وشفاعت که خانه کعبه را خراب نکنم واگر این در خواست را می‌نمودی اجابت می‌نمودم.حضرت عبدالمطلب فرمود: خیر! من صاحب شتران هستم و از آنها حفاظت می‌کنم وکعبه نیز صاحبی دارد که خودش از آن محافظت می‌نماید.حضرت عبدالمطلب شتران خویش را گرفت و از نزد ابرهه خارج شد.ابرهه قصد حمله به خانه کعبه نمود که عذاب الهی بر آنها نازل شد و سوره فیل در قرآن در همین رابطه نازل شده است.

حضرت عبدالمطلب در جوانی ازدواج نموده بود ولی فرزندی نداشت.نذر کرد که اگر خدا ده فرزند پسر به او عنایت کند یکی را در راه خدا قربانی کند و ظاهرا در شریعت حضرت ابراهیم علیه‌السلام این نذر جایز بود. وقتی خدا به ایشان 10 فرزند پسر عنایت فرمود:قصد نمود که به نذر خود عمل نماید.در میان فرزندانش قرعه زد و به نام جناب عبدالله در آمد. چند بار قرعه زد وبه نام عبدالله آمد وقصد نمود ایشان را ذبح نماید که با واسطه برخی افراد قرار شد بین ایشان وشتران قرعه بیاندازند. حضرت عبدالمطلب کار قرعه را ادامه داد تا به 100 شتر رسید وفدای جناب عبدالله نمود.و به این کیفیت جناب عبدالله، پدر پیامبر و برادر حضرت ابوطالب علیه‌السلام از قربانی شدن نجات یافت.

این حادثه هیچگاه از یاد برادران جناب عبدالله بالاخص حضرت ابوطالب علیه‌السلام فراموش نشد، حضرت رسول فرمودند: «انا ابن ذبیحین.» «من پسر دو ذبیح هستمِ. یکی حضرت اسماعیل ودیگری پدرم عبدالله. جناب عبدالمطلب به فرزندان خویش سفارش و وصیت نمود که تا می‌توانید از محمد(ص) حمایت کنید که به‌زودی شخص بزرگی خواهد شد و اینده درخشان خواهد داشت. او می‌دانست که حضرت محمد بن عبدالله همان پیامبر با عظمتی است که انبیا و اوصیا الهی به ایشان بشارت داده و منتظر قدوم مبارکش بوده‌اند. طبیعی است که جناب عبد المطلب به فرزندان و همسرانش که زمینه پذیرش این مطلب را داشتند این حقیقیت را بیان می‌نمود.از جمله همسرش فاطمه و فرزندانش جناب عبدالله.ابوطالب و زبیر و عباس.

* حضرت ابوطالب منتظر تولد پیامبر و وصی ایشان

ایشان امر ازدواج جناب عبدالله با آمنه بنت وهب را فراهم کرد. حاصل این ازدواج، تولد پیامبر اکرم(ص) بود. چشم همه به تولد این مولود مبارک روشن شد.حضرت عبدالمطلب بسیار خوشحال و خرسند بود که تولد پیامبر را درک کرده است.حضرت ابوطالب و همسرشان فاطمه بنت اسد نیز بسیار خوشحال بودند.چون همه منتظر قدوم بهترین پیامبر الهی بودند. شبی که پیامبر اکرم متولد شدند حضرت فاطمه بنت اسد در منزل آمنه بنت وهب بود.

حضرت عبدالمطلب که بر شریعت حضرت ابراهیم علیه‌السلام و در منطقه مکه و اطراف آن حجت خدا بود. حفاظت بر جان پیامبر را بر عهده داشت.و چون پدر پیامبر قبل از تولد ایشان رحلت نمود.حساسیت مطلب بیشتر شد ومسئولیتش نیز افزون گردید. آن بزرگوار پیامبر و مادرش آمنه بنت وهب را تحت حمایت خویش قرار داد و سر پرستی پیامبر را رسما عهددار شد. او همیشه مراقب حال ایشان بود.به نقلی پیامبر چند ماهه بود که مادر ایشان نیز در همان ایام رحلت نمود.و پیامبر از ناحیه پدر و مادر یتیم شدند.غربت و درد یتیمی بر پیامبر بسیار سخت و ناگوار بود.و حضرت عبدالمطلب و حضرت ابوطالب به این نکته واقف بودند و لذا سعی می‌نمودند که کوچکترین احساس ناراحتی برای پیامبری که سیدالانبیا والمرسلین است روی ندهد و کسی ایشان را اذیت ننماید. پیامبر 8 ساله بودند که حضرت عبدالمطلب بزرگ مکه و رئیس قریش و بزرگترین حامی پیامبر در سن 120 سالگی در مکه در گذشت.ِ.قبل از وفات، سفارش پیامبر را به فرزندان خود نمود و سرپرستی پیامبر را رسما به حضرت ابوطالب سپردند.

* پیامبر(ص) در خانه حضرت ابوطالب

حضرت ابوطالب با جناب عبدالله پدر پیامبر، از یک مادر بودند و به یکدیگر بسیار علاقه داشتند.جناب عبدالله در جوانی و 25 سالگی قبل از اینکه فرزند خود پیامبر اسلام را ببیند رحلت نمود و پس از مدت کوتاهی همسر ایشان جناب آمنه بنت وهب نیز رحلت نمود.حضرت ابوطالب که احساس می‌کرد برادرزاده‌اش تنها و غریب و یتیم است، بینهایت به ایشان اظهار علاقه می‌کرد که جای خالی پدر را احساس ننماید و حضرت فاطمه بنت اسد نیز سعی می‌نمود جای خالی مادر ایشان را حتی المقدور پر نماید که احساس فقدان مادر را کمتر نمایند. پیامبر که محبت پدر و مادر را احساس ننموده بود درخدمت عموی بزرگوار احساس امنیت و شادی و آرامش می‌نمود و قدری از ناآرامی فقدان والدین را فراموش می‌نمود. پیامبر آن دو بزرگوار را در حکم پدر و مادر خویش گرامی می‌داشت و نسبت به آنها اظهار محبت، ارادت و خضوع و خشوع داشت.

* ازدواج حضرت ابوطالب و حضرت فاطمه بنت اسد و فرزندان

حضرت ابوطالب علیه‌السلام در سن جوانی با دختر عموی بزرگوار خویش ازدواج نمود.با توجه به اینکه سن حضرت ابوطالب علیه‌السلام هنگام وفات 85 سال داشتند. بنا به نقل آیت‌الله شیخ محمد رضا طبسی رحمه‌الله علیه در کتاب «منیه الراغب فی ایمان ابی طالب» تصریح فرموده است که ایشان 35 سال از پیامبر اسلام بزرگتر بودند بنابراین 10 سال از جناب عبدالله پدر پیامبر بزرگتر بودند و به هنگام ازدواج با حضرت فاطمه بنت اسد 35 سال سن داشتند.

حاصل ازدواج حضرت ابوطالب با حضرت فاطمه بنت اسد 6 فرزند شد، 4 فرزند پسر و دو فرزند دختر.فرزندان پسری حضرت ابوطالب علیه‌السلام به ترتیب سن عبارتند از طالب، عقیل، جعفر و حضرت علی علیه‌السلام که اختلاف سن هر کدام با فرزند بعدی 10 سال بوده است. طالب، هم سن پیامبر بود. عقیل 10 سال کوچکتر از پیامبر بود، جعفر 20 سال از پیامبر کوچکتر بود و حضرت علی علیه‌السلام 30 سال کوچکتر بودند.نام دو دختر حضرت ابوطالب علیه‌السلام نیز یکی فاخته که به‌ام هانی معروف بود و با ابووهب هبیره بن عمرو مخزومی ازدواج کرد و یکی از اولاد ایشان جعده بن هبیره بود. او از افراد شجاع و از ارادتمندان و شیعیان خالص امیرالمومنین بود و در زمان حکومت امیرالمومنین علیه‌السلام از طرف ایشان در خراسان حکومت داشت.دختر دیگر حضرت ابوطالب علیه‌السلام جمانه نام داشت که همسر سفیان بن الحارث بن عبدالمطلب بود. نام اصلی حضرت ابوطالب، عمران بود و به خاطر اینکه پسر بزرگ ایشان، طالب، نام داشت کنیه ایشان، ابو طالب، شد و این کنیه چنان شهرت یافت که بر نام اصلی ایشان نیز غلبه یافت.

* حضرت ابوطالب و تربیت فرزندان

با توجه به آنکه حضرت ابوطالب و حضرت فاطمه بنت اسد هردو بزرگوار بر شریعت حضرت ابراهیم علیه‌‌السلام بودند و حضرت ابوطالب بعد از حضرت عبدالمطلب حجت خدا بودند، فرزندان خود را به شریعت حضرت ابراهیم تربیت علمی و معنوی نمودند.و با آداب وسنن دینی پرورش دادند. ادب واخلاق آنها بر گرفته از حضرت ابوطالب بود که دارای چهره‌ای زیبا وبدنی قوی، سالم وتنومند بودند.

شهامت، شجاعت، هیبت و مکارم اخلاق از ویژگیهای حضرت ابو طالب علیه‌السلام بود.همانند این صفات در همسرش حضرت فاطمه بنت اسد بود. بنابراین حاصل ازدواج، فرزندان قوی وتنومند بود که تحت تربیت علمی ومعنوی پدر و مادری موحد و خداپرست، افرادی مودب، خلیق، متواضع، خوش طبع،مهربان وصمیمی بودند و تمام فرزندان نیز خداپرست و موحد بودند.

هنگامی که پیامبر در 40 سالگی نبوت و رسالت خود را از غار حرا آغاز نمودند، امیرالمومنین علی علیه‌السلام اولین کسی بودند که از نبوت و رسالت پیامبر مطلع شدند و به ایشان ایمان آورده واظهار اسلام نمودند.

روزی حضرت ابوطالب دیدند که پیامبر اسلام درحال خواندن نماز هستند و حضرت خدیجه به تنهایی پشت سر ایشان نماز می‌خواند.ایشان به جناب جعفر فرمودند: برو بال پسر عمویت را کامل کن و در نماز به ایشان اقتدا کن و ایشان تبعیت نمود. این داستان نشان از ایمان حضرت ابوطالب به پیامبر دارد و هم نشان از ایمان جعفر به آنحضرت دارد.در همان ایام باز یک روز که جناب عقیل فرزند ایشان همراه آن بزرگوار بود. حضرت ابوطالب به جناب عقیل فرمودند که بال پسر عمویت را کامل کن و ایشان نیز مانند جعفر در نماز به ایشان اقتدا نمود که این نیز حکایت از ایمان جناب عقیل به پیامبر دارد.شواهد و قراین حکایت از آن دارد که دو دختر حضرت ابوطالب نیز در همان ابتدای اسلام ایمان به پیامبر آوردند.به نقلی پیامبر در منزل‌ام هانی دختر حضرت ابوطالب علیه‌السلام بودند که همان شب معراج پیامبر از مکه به مسجد‌الاقصی و از آنجا به آسمانها رخ داد.

در میان برادران و خواهران حضرت ابوطالب برخی دوران نبوت وپیامبری حضرت رسول صلی‌الله علیه و آله را درک نکردند. از برادرانی که زمان بعثت رسول‌الله صلی‌الله علیه وآله را درک کرد «ابولهب» بود که نه تنها نبوت ایشان را نپذیرفت بلکه با ایشان مخالف و معاند بود و علنا با ایشان دشمنی و کارشکنی می‌نمود. ام جمیل همسر او که خواهر ابوسفیان بود نیز با او در دشمنی با پیامبر همکاری و مشارکت می‌نمود تا آنجا که سوره‌ای در قرآن در مذمت ابولهب و همسرش نازل گردید: تبت یدا ابی‌لهب و تب...»

حضرت ابوطالب علیه‌السلام به دو برادر خود که زمینه پذیرش اسلام را داشتند در همان ابتدای اسلام سفارش به مسلمان شدن و حمایت از پیامبر را نمودند.این دو برادر عبارت بودند از: حمزه و عباس، شعری از حضرت ابوطالب نقل است که فرمود:


اوصی بنصرالنبی الخیراربعه / علیا ابنی و شیخ القوم عباسا
وحمزه الاسد الحامی حقیقته / و جعفرا ان تذودو دونه الباسا
کونوا فدائا لکم امی و ما ولدت / فی نصر احمد دون الناس اتراسا


معنای فارسی شعر اجمالا این است که: دو فرزند خود علی علیه‌السلام و جعفر و همچنین دو برادر خود عباس و حمزه را به پذیرش اسلام و به حمایت از پیامبر تشویق نموده و فرمود جانم فدای شما از حمایت پیامبر دریغ نورزید.

حضرت حمزه در همان اوایل اسلام مسلمان شد و در جنگ احد به شهادت رسید و لقب "سیدالشهداء" گرفت. دیگری عباس بن عبدالمطلب است که طبق قراین و شواهد از اولین کسانی بود که مسلمان شد و نبوت پیامبر را تایید نمود هر چند علنا در میان مشرکین و کفار، ایمان و اسلام خود را ظاهر نمی‌نمود تا بتواند بهتر به اسلام و مسلمین خدمت کند.ایشان نماینده مخفی و دیده بان پیامبر در میان مشرکین وکفار مکه بود که گزارش توطئه‌های ایشان علیه پیامبر را مخفیانه گزارش می‌داد. چند بار از پیامبر درخواست نمود از مکه به مدینه هجرت نموده واسلام خود را علنی ابراز نماید که پیامبر به ایشان اجازه نفرمودند.تا در جریان جنگ بدر مشرکین او را مجبور به شرکت در جنگ علیه پیامبر و مسلمین نمودند.ایشان و عقیل و برخی از بنی هاشم اجبارا و از روی اکراه دراین جنگ شرکت نمودند و پیامبر فرمودند: کسی عباس و عقیل و بنی هاشم را نکشد که با اکراه و اجبار ایشان را در جنگ وارد نموده‌اند. در جنگ بدر ایشان در حضور پیامبر علناً اظهار اسلام نمودند.

* صراحت اهل‌بیت علیه اسلام به اسلام حضرت ابوطالب

از مدارک و مستنداتی که می‌توان بر اسلام حضرت ابوطالب علیه‌السلام به آن استناد کرد،فرمایشات متعدد اهلبیت علیهم السلام است که بر اسلام و ایمان حضرت ابوطالب علیه‌السلام صراحت دارد. امام صادق علیه‌السلام به این شعر حضرت ابوطالب علیه‌السلام درباره پیامبر بر اسلام و ایمان ایشان استشهاد می‌فرمایند که حضرت ابوطالب می‌فرماید:



الم تعلمو انا وجدنا محمد / نبیا کموسی خط فی اول الکتب


یعنی: آیا نمی‌دانید که ما محمد را پیامبری مانند موسی می‌دانیم که در کتابهای آسمانی نام ایشان نوشته شده است.

* ازدواج پیامبر و نقش حضرت ابوطالب علیه‌السلام

پیامبر اسلام در منزل حضرت ابوطالب علیه‌السلام رشد و پرورش یافتند. در نوجوانی به همراه آن بزرگوار به سفر تجاری شام رفتند.در سن 25 سالگی و سنین جوانی بودند که حضرت ابوطالب علیه‌السلام به فکر ازدواج ایشان افتاد.برای اینکار زمینه یک سفر تجاری پر سود و منفعت را برای ایشان فراهم کرد. ابتدا با حضرت خدیجه سلام‌الله علیها صحبت نموده و به عنوان یک معامله مضاربه از ایشان سرمایه تجاری برای پیامبر گرفت و حضرت به این سفر تجاری رفتند وبا منفعت فراوان اقتصادی به مکه بازگشتند. حضرت خدیجه سلام‌الله علیها که می‌دانست ایشان به تمام خوبیها آراسته است متمایل به ازدواج با ایشان بود.حضرت ابوطالب علیه‌السلام نیز او را از هر جهت شایسته همسری پیامبر می‌دانست وعلاقه پیامبر را به ایشان مطلع شد.از طرف پیامبر به خواستگاری حضرت خدیجه رفته و پس از موافقت، عقد ازدواج این دو بزرگوار را جاری نمودند.

* بعثت پیامبر و حمایت حضرت ابوطالب از ایشان

حضرت ابوطالب علیه‌السلام که یقین داشت ایشان پیامبر بزرگوار الهی است از همان ابتدا به ایشان ایمان آورد ولیکن ایمان خود را در حضور مشرکین مخفی نمود تا بتواند دربرابر آنها از پیامبر دفاع نماید. ایشان با تمام قدرت از نبوت و رسالت رسول گرامی اسلام حمایت نمود و در این راه از خرج مال، تقدیم جان، آبرو و.....نیز دریغ نمی‌ورزید.

بارها مشرکین مکه قصد کشتن پیامبر را داشتند واز حضرت ابوطالب در خواست نمودند که ایشان را باید به ما تحویل بدهید تا به قتل برسانیم. ولی حضرت پاسخ منفی می‌داد تا آنجا که مشرکین قصد نمودند پنهانی حضرت را به قتل برسانند. لذا حضرت ابوطالب علیه‌السلام با تمام بنی هاشم در شعب ابوطالب پناه گرفتند و 3 سال را در کمال سختی ومحدودیت سپری نمودند.

حضرت ابوطالب احتیاطات امنیتی را برای حفظ جان پیامبر انجام می‌دادند و جای پیامبر را تغییر می‌دادند.حتی به فرزند خود امیرالمومنین علی علیه‌السلام می‌فرمود: شما جای پیامبر بخواب تا جان پیامبر محفوظ بماند و بسیار این حالات اتفاق می‌افتاد. پس از مدتی محاصره شعب ابی طالب به اتمام رسید وبنی هاشم از محاصره آزاد شدند. مدتی نگذشت که حضرت ابو طالب علیه‌السلام رحلت نمود.

* نظر ابن ابی الحدید از دانشمندان اهل سنت درباره حضرت ابوطالب

ابن ابی الحدید دانشمند بزرگ اهل سنت معتزلی می‌گوید:



و لو لا ابو طالب و ابنه لما مثل الدین شخصا فقاما

فذاک بمکه اوی و حامی و هذا بیثرب جس الحماما


یعنی: اگر حضرت ابوطالب علیه‌السلام و فرزند ایشان امیرالمومنین علیه‌السلام نبود، دین اسلام قوام پیدا نمی‌نمود. حضرت ابوطالب علیه‌السلام در مکه تا پایان عمرش از پیامبر دفاع کرد و امیرالمومنین علی علیه‌السلام در مدینه تا پایان عمر پیامبر اسلام از ایشان دفاع نمود.

* وفات حضرت ابوطالب علیه‌السلام

در روز 26 رجب سال دهم بعثت - 3 سال قبل از هجرت پیامبر اکرم(ص) به مدینه - حضرت ابوطالب علیه‌السلام رحلت نمود. بنا به فرمایش پیامبر، ایشان را غسل، حنوط و کفن نمودندو پس از نماز بر بدن آن ولی خدا در قبرستان حجون مکه به خاک سپردند. پیامبر که از وفات ایشان بسیار متاثر و محزون بودند ودر مراسم تشییع جنازه ودفن ایشان حاضر بودند و خطاب به عموی بزرگوار خود فرمودند: درکودکی از من محافظت نمودی و در بزرگسالی از من حمایت نمودی و...

به قولی 3 روز و به قولی 35 روز بعد از رحلت ایشان وفات حضرت ‌ام المومنین حضرت خدیجه کبری سلام‌الله علیها واقع شد. پیامبر اکرم(ص) از رحلت این دو بزرگوار بسیار محزون و غمگین گردیدند و کمتر از منزل خارج می‌شدند و لذا این این سال را "عام الحزن" نامیدند. با وفات حضرت ابوطالب علیه‌السلام که مدافع پیامبر بود، مشرکین مکه بر فشارهای خود بر پیامبر افزودند. پیامبر فرمودند: تا موقعی که حضرت ابوطالب علیه‌السلام زنده بود و از من حمایت می‌کرد مشرکین از ایشان می‌ترسیدند و بعد از وفات ایشان بر فشارها واذیت من افزودند. آنگاه از جانب خدا دستور آمد که شهر مکه را ترک نما که حمایت‌کننده شما حضرت ابوطالب علیه‌السلام به رحمت خدا رفت.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منابع:
1- منتهی الآمال؛ مرحوم علامه حاج شیخ عباس قمی رحمت‌الله علیه؛ باب اول (زندگانی پیامبر اسلام).
2- منیة الراغب فی ایمان ابی طالب؛ آیت‌الله شیخ محمدرضا طبسی (که این کتاب را حجت‌الاسلام والمسلمین محمد محمدی اشتهاردی به نام به زبان فارسی «ابوطالب یگانه مدافع اسلام، مومن قریش» ترجمه و منتشر نمود).
3- حیات القلوب؛ علامه مجلسی رحمت‌الله علیه؛ جلد دوم (زندگانی اختصاصی پیامبر اسلام).
4- بحار الانوار؛ علامه مجلسی، جلد 36 (زندگانی امیرالمومنین علیه‌السلام).

<<  1 [23 4 5 6  >>  

تماس با ما

موضوع
ایمیل
متن نامه
5+6=? کد امنیتی