مطالب برچسب خورده با: حجت‌الاسلام سیدابوالحسن نواب

سید ابوالحسن نواب: آیت الله تسخیری در اجلاس‌های مختلف از مبانی فقهی تشیع دفاع می‌کرد

سید ابوالحسن نواب: آیت الله تسخیری در اجلاس‌های مختلف از مبانی فقهی تشیع دفاع می‌کرد

چهارشنبه, 30 مهر 1399

ـ بعثه مقام معظم رهبری شامگاه دیروز سه شنبه 29 مهر 1399 همایشی را به صورت مجازی در خصوص "ابعاد شخصیتی، فکری و عملکردی عالم مجاهد مرحوم آیت الله محمدعلی تسخیری" برگزار کرد.

دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، پنجمین سخنران این وبینار بود که درباره آیت‌الله تسخیری اظهار داشت: اگر دنیا را تشکیل شده از مجموعه ادیان، مجموعه مذاهب و مجموعه تشیع در نظر بگیریم، آیت الله تسخیری هم در دایره ادیانی، هم در دایره مذاهبی و هم در دایره درون شیعی فعالیت داشت،

حجت الاسلام والمسلمین «سید ابوالحسن نواب» ادامه داد: آیت الله تسخیری پس از پیروزی انقلاب اسلامی، معاون بین الملل سازمان تبلیغات اسلامی شد. این سازمان نخستین جایی در جمهوری اسلامی ایران بود که فعالیت تبلیغی در خارج از کشور راهبری می کرد و هنوز آثار فعالیت تبلیغی آن در کشورهایی همچون آرژانتین، روسیه، آمریکا و اروپا به چشم می خورد.

وی افزود: من حدود 30 تا 40 سفر با آیت الله تسخیری به کشورهای مختلف جهان رفتم. یکی از این سفرها به تایلند و سریلانکا برای گفت و گو با رهبران بودائیان بود و در این سفر به دیدار نخست وزیر و مقامات دیگر این کشور رفتیم تا از آنها بخواهیم که تا از بوداییان میانمار برای کاهش فشار بر مسلمانان این کشور درخواست کنیم. البته این مقامات پاسخ می دادند که قضیه میانمار فشار بر مسلمانان نیست و به عنوان مثال ایرانی تبارها حدود 200 سال که در پایتخت میانمار بدون هیچ مشکلی سکونت دارند و قضیه کشته شدن مسلمانان میانمار یک مساله منطقه ای است که ریطی به بوداییسم و اسلام ندارد.

دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، با اشاره به روابط آیت الله تسخیری با رهبران ادیان مختلف اظهار کرد: او با رهبران ادیان مختلف شرق از جمله کنفسیون، بوداییسم و هندویسم در کشورهایی همچنین ژاپن، چین، تایلند، سریلانکا و هند گفتگو داشت. آیت الله تسخیری همچنین با رهبران نحله های مختلف مسیحیت همچون ارتدکس های روسیه، ارتدکس های یونان، مارونی های لبنان و کاتولیک ها در ارتباط بود.

وی ادامه داد: آیت الله تسخیری به عنوان یک سخنران برجسته، مطالعات وسیعی داشت و یک سخنرانی بدون مطالعه قبلی، انجام نداد. وی لحظه ای هم از خواندن و نوشتن غافل نبود و تا یک هفته پیش از درگذشت آیت الله تسخیری، درس و بحث او ادامه داشت. وی با تسلط علمی کافی و با دست پر با ادیان مختلف رو به رو می شد.

نواب افزود: آیت الله تسخیری دبیرکل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و از شخصیت های برجسته تقریبی در جهان بود که سفرهای متعدد با او برای شرکت در اجلاس های تقریبی به مصر رفتیم و او همچون نگینی در این اجلاس ها می درخشیدم و دارای ارتباط گسترده ای با علمای اهل سنت و کنفرانس اسلامی بود.

دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) با اشاره به دایره ارتباطات آیت الله تسخیری اظهار کرد: وی با شخصیت های برجسته جهان اسلام مثل روسای جمهور، پادشاهان و وزرای امور خارجه ارتباط داشت. پس از حج خونین که رابطه ایران با عربستان قطع شد، امام خمینی(ره) از آیت الله تسخیری درخواست کرد که برای دفاع از موضع ایران در ماجرای سلمان رشدی به کنفرانس اسلامی در جده برود. آیت الله تسخیری با شرکت در این کنفرانس، حکم امام راحل در خصوص سلمان رشدی را بیان کرد و توانست کاری بکند که در کنفرانسی با حضوری افرادی همچون حسنی مبارک و ملک حسین، حکم امام خمینی(ره) در ماجرای سلمان رشدی، مصوبه کنفرانس اسلامی شود.

وی ادامه داد: آیت الله تسخیری عضو رسمی کنفرانس فقه جده تابعه کنفرانس اسلامی بود و به مدت 38 سال، به عنوان نماینده تشیع و جمهوری اسلامی در این کنفرانس حضور می یافت. او با حضور در اجلاس های مختلف فقهی در مکه، جده و مالزی، مسلط و جانانه از مبانی فقهی و مواضع تشیع دفاع می کرد و در خانواده جهان اسلام می درخشید.

نواب، آیت الله تسخیری را مسلط به فقه اهل سنت و فقه شیعه دانست و تصریح کرد: این تسلط بر مبانی، جایگاه ویژه و ممتازی را به او داد. درخشش آیت الله تسخیری، مرهون اعتدال او بود که این اعتدال، موجب پذیرش صحبت هایش از سوی دیگران می شد. من و آیت الله تسخیری با هم در ده ها اجلاس حضور پیدا کردیم و او به صورت اخلاقی از مواضع عقلانی و اعتدال دفاع می کرد.

وی ادامه داد: آیت الله تسخیری، دبیرکل مجمع تقریب بین مذاهب اسلامی و دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت(ع) بود و او توانست که اجلاس های متعددی را برگزار و در این اجلاس ها، مواضع ایران را بیان کند. همچنین آیت الله تسخیری در اجلاس های جهانی به عنوان نماینده تام الاختیار و سخنگوی تشیع و جمهوری اسلامی شرکت می کرد.

نواب خاطرنشان کرد: ویژگی اصلی آیت الله تسخیری، اخلاق خوب با عقلانیت و با صلابت بود و او سفیر ایران در ادیان، مجامع و خانواده تشیع به شمار می رفت و حیات او مصداق عبارت «عاشق سعیدا و مات سعیدا» بود. رهبر معظم انقلاب هم در پیامی به مناسبت رحلت آیت الله تسخیری از وی به عنوان سخنگوی راستین تشیع تجلیل کردند.

آیت الله «محمد حسن اختری» رئیس شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، حجت الاسلام والمسلمین «سید عبدالفتاح نواب» نماینده ولی فقیه در امور حج و زیارت، حجت الاسلام و المسلمین «محمدسعید نعمانی» یار دیرین آن فقید سعید و مدیر مجمع الفکر الاسلامی، خانم «انسیه خرعلی» عضو هیأت علمی بعثه مقام معظم رهبری، مولوی «محمد اسحاق مدنی» عضو شورای عالی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، دکتر «یونس حماس لاله زار» رهبر دینی کلیمیان ایران و اسقف اعظم «مارترسای بنیامین» رهبر کلیسای شرق آشوری دیگران دیگر سخنرانان این نشست بودند که به تلاش های آیت الله تسخیری در زمینه پرداختن به نشر مکتب اهل بیت(ع) و نیز تقریب بین مذاهب اسلامی و ادیان آسمانی پرداختند.

 

959f6d4eba71e1369cf3bc0b24ae101f_507.jpg


مشروح خبر هر یک از این سخنرانی ها در خبرگزاری ابنا قابل دسترسی است.

شایان ذکر است که آیت الله محمدعلی تسخیری عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، مشاور عالی رهبر معظم انقلاب اسلامی در امور جهان اسلام، رئیس شورای عالی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و نماینده استان تهران در مجلس خبرگان رهبری روز 28 مرداد 1399 به دلیل عارضه قلبی درگذشت.

.......................

ناگفته‌هایی از آیت‌الله تسخیری(ره) در گفتگو با حجت‌الاسلام والمسلمین نواب

ناگفته‌هایی از آیت‌الله تسخیری(ره) در گفتگو با حجت‌الاسلام والمسلمین نواب

سه دهه پیش، پس از آنکه جمعی از نخبگان شیعه جهان از رهبر معظم انقلاب اسلامی درخواست کردند که سازمانی برای حمایت فکری و فرهنگی از پیروان اهل بیت(ع) تأسیس شود، "مجمع جهانی اهل بیت(ع)" بنیان نهاده شد.

آیت الله «محمدعلی تسخیری» و حجت‌الاسلام والمسلمین «سید ابوالحسن نواب» از جمله مؤسسان این نهاد هستند که نام آنها در بند 7 آگهی تأسیس مجمع در روزنامه رسمی تحت شماره 32/19595 به ترتیب به عنوان "دبیرکل" و "قائم مقام دبیرکل" ثبت شده است.

جناب آقای نواب قبل و بعد از تأسیس مجمع نیز در سازمان ها و شوراها و سفرهای متعدد با مرحوم آیت الله تسخیری همکار، همنشین و همسفر بود.

آیت الله تسخیری که ۲۷ مهر ۱۳۲۳ در نجف متولد شده بود روز ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ در تهران دار فانی را وداع گفت. ششم مهرماه چهلم درگذشت آن عزیز است و خبرگزاری ابنا به مناسبت فرارسیدن این روز، سلسله گفتگوهایی با علماء و مسئولانی که همراه و همکار ایشان بودند، انجام داده است که بتدریج منتشر می گردد.

در قسمت پنجم از این سلسله مصاحبه ها، گفتگویی خواندنی نیز با آقای نواب - که اینک دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) و نیز رییس دانشگاه ادیان و مذاهب هستند - انجام داده ایم:

 

b8d7857226d808606120bb863c2c355c_770.jpg  

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به کوشش: ع. حسینی عارف
◀️ 6 مـهـر 1399
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ابـنـا: ضمن عرض تسلیت خدمت حضرتعالی به مناسبت ارتحال آیت الله تسخیری، شما در مقاطع مختلف و مناصب متعدد با مرحوم آیت الله تسخیری همراه و همکار بودید. اولین آشنایی شما با ایشان به چه زمانی بر می گردد؟

ـــ بسم الله الرحمن الرحیم.

من 47 سال پیش، یعنی حدود سال 1352 هجری شمسی با آیت ‌الله تسخیری آشنا شدم و این آشنایی به ارادت و سپس همکاری منجر شد و تا آخر عمرِ با برکت ایشان ادامه داشت. بعد از پیروزی انقلاب مراودات ما بیشتر شد و از حدود سال 1360 همکار ایشان شدم. یعنی از جوانی و از زمانی که هنوز سی سالم هم نشده بود و در 23 و 24 سالگی بودم، همراه با آقای تسخیری بودم و رفتار و تعامل و شیوه گفتگوی ایشان را آموختم. در واقع نزد آن عزیز کارآموزی و کارورزی ‌کردم.

در سال های اخیر هم در "شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)"، "هیئت امناء جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "شورای عالی سیاست‌گذرای بین المللی دفتر مقام معظم رهبری" و "هیئت امناء دانشگاه ادیان و مذاهب" همواره با ایشان بوده ام.

ابـنـا: سفرهای خارجی متعددی هم با ایشان رفتید؟

ـــ بله؛ حدود ۵۰ سفر خارجی همراه با ایشان رفتم. با هم برای شرکت در جلسات و کنفرانس‌ها به کشورهای اندونزی، مالزی، لبنان، عراق، افغانستان، پاکستان، عربستان، سوریه، هند، امارات، بحرین، یمن، عمان، بوسنی و هرزگوین، فرانسه و بسیاری کشورهای دیگر رفتیم. هفت، هشت سفر هم با ایشان به مصر رفتیم و با علماء، ادباء و روشنفکران آن کشور جلسه داشتیم.

ابـنـا: با توجه به حضور میدانی شما، روش گفتگوی ایشان با علمای ادیان و مذاهب دیگر چگونه بود؟

ـــ ایشان در گفتگو همیشه دست برتر داشت؛ زیرا حرفه گفتگو کردن را بلد بود. از طرف مقابل رودست نمی‌خورد؛ اما در گفتگوها لجاجت هم نمی‌کرد. وقتی با علمای اهل سنت گفتگو می کرد اینطور نبود که بعضی اصول تشیع را نگوید برای این که اهل‌سنت ناراحت نشوند؛ بلکه عالمانه از مبانی خود دفاع می کرد. در بحث ها وا نمی داد؛ اما وارد بود چگونه با منطق و استدلال حرف بزند که آنان نرنجند. در نتیجه هیچ عالم سنی فکر نمی کرد که از آقای تسخیری جداست.

مثلاً در یکی از کنفرانس های جده، یک نفر از علمای درجه یک شورای نگهبان با ایشان همراه شد. علمای وهابی فهمیده بودند که با وجود آن آقا محلی از اعراب نخواهند داشت و در مباحث فقهی و استدلالی کم می‌آورند. لذا گارد گرفته بودند و منتظر بهانه ای بودند. متأسفانه ایشان هم در همان آغاز کلام بهانه را به دست آنها داد و همه اعضای جلسه با هم یک صدا گفتند "این‌ آقا را بیرون کنید چون دارد به ما اهانت می‌کند؟". ولی آقای تسخیری دهها بار به چنین کنفرانس هایی رفت و با موفقیت از مکتب تشیع دفاع کرد و هیچ اتفاقی هم نیفتاد.

در یک جمله می توانم بگویم که: دانش فراوان، قدرت بلاغت و بیان، تسامح در گفتگو، عدم لجبازی، خودمحور نبودن و خودفریفته نبودن خصوصیات خاص و منحصر به فرد ایشان بود که به روشی موفق در تعامل با سران ادیان و مذاهب منجر شد. شاید کمتر فردی را با این خصوصیات روشمند و نیز این حجم از تهذیب و اخلاق بشود یافت.

                             

a2ed1d934b5c2cb26c063edaac82f094_911.jpg

                  

ابـنـا: اما عده ای هم ایشان را به تنازل در برابر اهل سنت متهم می کردند. البته این اتهام را به همه افراد تقریبی، از جمله خود شما، وارد می کنند.

ـــ مرحوم آیت الله تسخیری بشدت ولایتی و عاشق اهل بیت(ع) بود. ولی ولایتی بودن او با سبک بین‌المللی بود. باصطلاح "حسنات الابرار سیئات المقربین". یعنی ولایتی ساکن در قم با ولایتی ساکن در لبنان متفاوت است. ولایتی ساکن در لبنان باید با شهروندان سنی و مسیحی و دروزی این کشور همزیستی داشته باشد. پس به آنها احترام می‌گذارد. بنابراین تحمل مخالف اصلاً جزء ذات یک شیعه ولائی لبنانی است. این کسانی که اینگونه اتهامات را به تقریبی ها می زنند اگر بروند و مثلاً یک روستای لبنان که مسیحیان و اهل سنت و شیعیان با کمال آرامش با هم زندگی می‌کنند را ببینند تعجب می‌کنند.

سفیر اسبق آلمان در ایران، در ابتدای مأموریتش روزی از کارمندن ایرانی سفارت پرسید: "دیگ بزرگ دارید؟!" آنها با تعجب پرسیدند: "برای چه کاری؟" پاسخ داد: "برای امام حسین! مگر عاشورا نزدیک نیست؟". ماجرا این بود که خانم آن سفیر آلمانی، اهل لبنان و از مسیحیان جنوب این کشور است و از بچگی در ایام عزاداری محرم برای امام حسین(ع) غذا پخته‌اند. پدرخانم او نیز از مسیحیانی است که اشعاری درباره امام حسین(ع) سروده است. جالب اینکه همین شخص، در سفری که به مصر داشت چند لوح فشرده از قرائت قرآن «مصطفی اسماعیل» با خود آورد و گفت: "شنیده‌ام مقام معظم رهبری از قرائت مصطفی اسماعیل خوششان می آید. لذا در مصر از پسرش خواستم که چند سی‌دی ناب از تلاوت پدرش‌ بدهد که هدیه بدهم به مقام معظم رهبری". این، نمونه هایی از تعامل و تعایش بین پیروان ادیان و مذاهب مختلف است.

بنابراین مرحوم آیت الله تسخیری یک ولائی شدید بود؛ اما یک "ولائی بین المللی". لذا با منطق و سعه صدر با اهل سنت تعامل می‌کرد.

ابـنـا: با توجه به اینکه حضور در این سمینارها و دفاع از مذهب در برابر انواع و اقسام مخالفان به دانش زیادی نیاز دارد، سطح علمی مرحوم تسخیری چگونه بود؟

ـــ  آیت‌الله تسخیری فردی "مجتهد" بود. ایشان نزد علمای بزرگ نجف و قـم درس خوانده بود و بویژه هنگام تحصیل نزد آیت الله شهید «سید محمدباقر صدر» افکار ایشان را بخوبی درک کرده بود و عصاره فکری آن شهید در ایران بود. آثار ایشان اعم از کتب و مقالات علمی را ببینید؛ از تفسیر و حدیث و فقه و اصول و ادب عربی گرفته تا مسائل جدید مانند اقتصاد، غرب شناسی و مسائل زنان را در بر می گیرد. علاوه بر تنوع، اتقان هم دارد.

ایشان ده‌ها سال در حوزه و دانشگاه‌های مختلف تدریس کرده و استاد راهنما یا مشاور دهها پایان نامه سطح چهار حوزه و دکترای دانشگاه‌ بود.

به این دانش و معلومات وافر، این را هم اضافه کنید که او به زبان های عربی و انگلیسی تسلط کامل داشت و به زبان عربی اشعار بسیار وزینی می‌سرود. این تسلط ادبی و زبانی به آن مراتب علمی والا کمک می کرد تا در برابر نمایندگان ادیان و مذاهب موفق باشد. اخلاق بسیار خوب و روش برخورد دلنشین ایشان هم مزید بر دو خصوصیت بالا شده بود تا با سلفی و وهابی و تندرو و آخوند و لائیک به نحوی تعامل کند که انسان تعجب می‌کرد.  

ابـنـا: به شهید صدر اشاره کردید. جالب است که شاگردان ایشان چقدر با برکت و مفید بوده اند!

ـــ بله؛ شاگردان شهید صدر خیلی افراد مستعد، باسواد و فاضلی بوده اند. علاوه بر علم، آنها آدم‌های تأثیرگذار و چند ملیتی و دارای هویت بین‌المللی بودند. می توان گفت که نوابغ دوران خود بودند. متأسفانه غیر از آنها که به دشمنی و کینه صدام و حزب بعث گرفتار شدند و به شهادت رسیدند، بقیه آنان هم یکی پس از دیگری از دنیا می‌روند؛ مثل آیت ‌الله «معرفت»، آیت الله شهید «سید محمدباقر حکیم»، مرحوم «سید عبدالعزیز حکیم»، آیت ‌الله «آصفی»، آیت ‌الله «هاشمی شاهرودی»، آیت‌الله «اشکوری»، آیت‌ الله «سید علیرضا حائری»، آیت الله حاج شیخ «علی اکبر برهان» و آیت ‌الله تسخیری. برخی از آنها در سنین جوانی از دنیا رفتند و بقیة السلف‌ آنها آیت ‌الله «سید کاظم حائری» هستند. خود شهید صدر هم در میانسالی به شهادت رسید.

ابـنـا: با وجود آنچه فرمودید، به نظر شما آن زخم زبان ها و اتهاماتی که به آیت الله تسخیری زده می شد و الان هم به طرفداران تقریب مذاهب زده می شود ناشی از چیست؟

ـــ با طرد شدن فضلای ایرانی الاصل از عراق در زمان حاکمیت حزب بعث، و سپس با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و خوف صدام از در گرفتن انقلابی شبیه به آن در عراق، دو گروه از این کشور به ایران آمدند:

گروه اول، همفمکران و شاگردان شهید صدر بودند که اشاره کردم در آن‌ها افراد بزرگی مانند حکیم و تسخیری و آصفی و معرفت و حائری بودند و نیز شخصیت بزرگ و صاحب سبکی مانند علامه «سید مرتضی عسکری» که همفکر شهید صدر بود. علامه عسکری می گفت: "هر کس شهید صدر را ندیده و یا دلش برای او تنگ شده است به آقای آصفی نگاه کند". این‌ها علمایی بودند که فهمشان از اسلام و تشیع، فهمی اعتدالی و درست بود و مانند خود آیت الله شهید صدر، طرفدار تقریب و وحدت اسلامی بودند؛ لذا به جهان اسلام خدمت کردند و عمرشان را خرج ترویج مکتب اهل بیت(ع) نمودند.

گروه دوم هم افراد ضد وحدت بودند که آنها هم از عراق به ایران آمدند و متأسفانه هم‌چنان داریم از آنها چوب می‌خوریم. منطق این گروه دوم، بی‌منطقی است. نمی‌خواهم به آنان اهانتی کنم و تعبیری که درباره آنها معروف است را بگویم؛ اما یک نمونه از کارهای آنان این است که در مقابل نظرات مقام معظم رهبری درباره "قمه زنی" می‌ایستند. از استاد بزرگوارم حضرت آیت الله «شبیری زنجانی» شنیدم که: مرحوم علامه «سید محسن امین» در سوریه و لبنان، قمه را تحریم کرد. او شاگرد مرحوم آیت الله «سید ابوالحسن اصفهانی» بود. عده ای از سوریه و لبنان از آقا سید ابوالحسن اصفهانی پرسیدند که: "آقای سید محسن امین قمه را تحریم کرده‌اند. نظر شما چیست؟" ایشان گفتند: "آقای امین درست فکر می‌کنند و حرف و مبنا و منطق و دلیلشان درست است". ایشان نقل کردند که آقای «بهجت» شاگرد آقا سید ابوالحسن بود و مکرر این ماجرا را نقل می‌کردند و می‌گفتند: "آقا سید ابوالحسن شاگردش در لبنان را تقویت می کرد".

مرحوم علامه عسکری در همان ایام اولی که رهبر معظم انقلاب تحریم قمه‌زنی را اعلام کردند به دیدار ایشان رفت و وقتی وارد بر رهبری شد خطاب به ایشان گفتد: "سیدنا، خدا بزرگت می‌کند؛ خدا تو را بالا می‌برد؛ خدا تو را به درجات عالی می‌رساند؛ چون از امام حسین(ع) دفاع کردی و از غوغاسالاری و جوسازی و دشمنی ها نترسیدی. هرکس قمه‌زنی را تحریم کند، از امام حسین(ع) دفاع کرده است".

همین علامه عسکری می‌گفت یکی از وزرای کشور جمهوری آذربایجان به من ‌گفت: "آقای عسکری، من شیعه هستم، ولی به خاطر قمه‌زنی خجالت می‌کشم که بگویم شیعه هستم!".

اما متأسفانه این گروه دوم در مقابل نظرات امثال سید ابوالحسن اصفهانی و آیت الله بهجت و رهبری و علامه عسکری ایستاده‌اند. مقداری از تبلیغات سوء و نادرستی که علیه مرحوم آیت الله تسخیری وجود داشت و الان علیه اندیشه تقریب وجود دارد از ناحیه همین گروه است.

             

6bd8407bf6d5ceee8602e3fad4c3511f_396.jpg        

ابـنـا: یکی از نکاتی که خود من در تعاملات و چند سفری که خدمت ایشان داشتم برایم بسیار تعجب آور بود، همت و پُرکاری عجیب ایشان بود؛ بویژه با کهولت سن و مشکل جسمانی که در اواخر عمر داشتند.

ـــ این هم یکی از خصوصیات مهم ایشان بود. همت والا و اراده عجیب و غریبی داشت. حدود ۲۰ سال، نیمی از بدن ایشان بر اثر سکته مغزی فلج شده بود، اما این بیماری و ناتوانی هیچ مانعی برای کارش ایجاد نکرده بود. در تمام جلسات مشترکی که در این سال‌ها داشتیم به یاد ندارم حتی در یک جلسه با تأخیر شرکت کرده باشد. همیشه حاضر، وقت‌شناس و منظم بودند و فعالیت‌هایش را مرتب و دقیق پیگیری می‌کرد.

ابـنـا: نتیجه این نظم و اراده، این شد که به تعبیر آقا "زبان گویای اسلام و تشیع" شد.

ـــ بله؛ ایشان چهره بین‌المللی بسیار شناخته شده‌ای بودند. بی‌اغراق می‌توان گفت جزو دو چهره برتر نظام اسلامی در بین علمای مذاهب اسلامی در خارج از کشور بود. حتی در غیر جهان اسلام هم شناخته شده بود؛ چون در گفتگوهای بین الادیانی در اروپا، آمریکا، ژاپن و... هم شرکت می‌کرد. مرحوم آیت الله تسخیری از طریق این کنفرانس ها به احکام اسلام، مکتب تشیع و نظام جمهوری اسلامی کمک بسیاری کرد؛ سخاوتمندانه در راه نشر فرهنگ اسلامی کوشید؛ با همه انسانها جوشید؛ و می‌توان ادعا کرد که الگوی کاملی از "روحانی تراز انقلاب اسلامی" محسوب می شد.

ابـنـا: نمونه هایی از توفیقات ایشان در این کنفرانس ها را به خاطر دارید؟

ـــ یک توفیق بزرگ ایشان در زمینه دفاع از تشیع، در "اجلاس سال 1989 سازمان کنفرانس اسلامی" در جده بود. وقتی در مردادماه سال 1366 حادثه "حج خونین و کشتار حجاج ایرانی" اتفاق افتاد رابطه ما با عربستان قطع شد. در بهمن 1367 هم امام خمینی(ره) فتوای تاریخی خود مبنی بر ارتداد «سلمان رشدی» را صادر کردند. حدود یک ماه بعد، قرار بود کنفرانس سازمان کشورهای اسلامی - که الآن اسمش به "سازمان همکاری اسلامی" تغییر کرده - در شهر جده پایتخت عربستان تشکیل شود. حضرت امام(ره) آقای تسخیری را صدا زدند و فرمودند: "به جده برو و از فتوای من دفاع کن".

ابـنـا: یعنی در اوج تیرگی روابط ایران با کشورهای عربی؟ چون جنگ هم بود...

ـــ بله؛ سفارت عربستان هم در تهران تعطیل شده بود. آقای تسخیری به بحرین رفت و از آنجا ویزا گرفت و به جده رفت و یک تنه در کنفرانس اسلامی شرکت و از فتوای امام(ره) کرد. توجه داشته باشید که او این کار را وقتی کرد که «حسنی مبارک» و «شاه حسین» و «شاه حسن» و «صدام» زنده بودند. همه دشمنان ما یک‌جا حضور داشتند و آن کنفرانس اسلامی جو خاصی داشت.

ابـنـا: به اینهم باید توجه کرد که کشورهای اروپایی سفرای خود را از ایران فرا خواندند. یعنی دفاع کشورهای اسلامی از این فتوا، علاوه بر تحکیم موضع رهبری ایران در بین مسلمانان، برای سران این کشورها هزینه سیاسی هم داشت.

ـــ بله؛ آیت الله تسخیری در آن کنفرانس فتوای امام را مطرح و از آن دفاع کرد و نتیجه این شد که محتوای آن فتوا به اتفاق آراء مصوبه اجلاس کنفرانس اسلامی شد و وزیران امور خارجۀ 44 کشور عضو این سازمان در نشست 16 مارس 1989 (25 اسفند 1367 ش.) خواستار ممنوعیت انتشار و توزیع رمان آیات شیطانی شدند و نویسندۀ آن را "مُلحِد" شناختند.

ابـنـا: اقناع آنها در آن شرایط فشار عربی و غربی، کار بسیار دشوار و در واقع "فتح الفتوح" آیت الله تسخیری بود.

ـــ جالب است بدانید که رییس جلسه که از کشور عربستان سعودی بود چکش را به میز زد و گفت: "و بِذٰلك نؤیّد حکمَ سیّدِنا الإمامِ الخمیني". یعنی آقای تسخیری کاری کرد که دشمن از امام خمینی(ره) به عنوان "سید" و "امام" یاد کند.

ابـنـا: مورد دیگری از توفیقات بزرگ ایشان در دفاع از اسلام در مجامع بین المللی را به خاطر دارید؟

ـــ بله؛ یک توفیق بزرگ ایشان در زمینه دفاع از اسلام هم در "چهارمین کنفرانس جهانی زنان" رخ داد که سال 1995 (1374 ش.) در "پکن" پایتخت چین تشکیل شد. در آن کنفرانس به دنبال قانونی کردن حق سقط جنین بودند اما آقای تسخیری محکم در مقابل این مسأله ایستاد و از احکام الهی اسلام دفاع کرد؛ تا جایی که علمای کاتولیک‌ها هم در کنار او قرار گرفتند و رأی ندادند.
     

9fb151f4ea408d82f560b91f98e87f77_922.jpg
      
ابـنـا: مرحوم تسخیری یک شخصیت جامع و باصطلاح "ذو ابعاد" بود. اگر بخواهید یک ویژگی ایشان را برجسته تر کنید، به کدامیک اشاره می کنید؟

ـــ "اخلاق" ایشان را. آیت‌الله تسخیری شخصیتی استثنایی بود که روحیات و معنویاتی متعالی و زندگی پربرکت و پرکاری داشت؛ اما اخلاق خوب و دلنشین او از تمام ویژگی‌های عالی ایشان برتر و ممتاز بود. این اخلاق باعث شد که آقای تسخیری مصداق واقعی روایت "عاش سعیدا و مات سعیدا" شود. او خوب زندگی کرد و سعادتمند از این جهان فانی درگذشت.

ابـنـا: خاطره خاصی از ایشان دارید که برای خوانندگان ما تازگی داشته باشد؟

ـــ تمام لحظات کار کردن و جلسات با ایشان برای بنده خاطره است. این خاطرات مربوط به حضور ایشان است؛ اما بگذارید خاطره ای متفاوت از "عدم حضور ایشان" بگویم. حدود ۲۰ سال پیش، آن سالی که ایشان سکته کرده بود، برای یک همایش به مصر رفتیم. در آن سفر آقای تسخیری به علت همان کسالت همراه ما نبود. یک روز بنده و آیت الله «جنتی» نشسته بودیم که دیدم یک شیخ نابینای سعودی که رئیس انجمن شباب وهابی‌های عربستان بود، دستش را گرفته بودند و به سمت ما می آمد. به آقای جنتی گفتم: "او دارد می‌آید احوال آقای تسخیری را بپرسد!". آیت الله جنتی با تعجب فرمودند: "این که دیگر احوال آقای تسخیری را نمی پرسد". (یعنی ایشان از هر کس انتظار احوالپرسی از آیت الله تسخیری را داشت، از وهابی ها نداشت) شیخ سعودی و همراهش تا رسیدند سر میز ما بعد از سلام پرسیدند: "حال شیخ تسخیری چگونه است؟ حال این شیخ عزیز چطور است؟". اتفاقی که در نوع خود بسیار خاص و غیرمنتظره محسوب می‌شد.

اینکه همه شرکت کنندگانی که از سراسر جهان آمده بودند - اعم از لائیک و مذهبی افراطی، تندرو و کندرو و میانه رو - به هیأت ایرانی مراجعه می کردند و سراغ ایشان را می گرفتند، ناشی از همان اخلاق حسنه و شخصیت اخلاقی فوق‌العاده‌ مرحوم آیت‌الله تسخیری بود.

خاطره جالبی هم درباره تأثیر حُسن خلق ایشان حتی روی دشمنان هم بگوبم. «سعود الفیصل» که سی سال وزیر امور خارجه عربستان بود به من می‌گفت: "به این دوستت شیخ تسخیری بگو این‌قدر به من نگوید رِجعی!". این را می گفت و می خندید. می گفت: "شیخ تسخیری هر وقت مرا می‌بیند به من می گوید رِجعی". رِجعی یعنی مرتجع و عقب‌مانده. منظورم این است که آقای تسخیری حقیقت وجودی آنها را صراحتاً به رخ آنان می کشید، ولی چون خوش اخلاق بود و قصد اهانت به آنها را نداشت و سخن خود را با روی خوش و لبخند و ادب بیان می‌کرد، او را دوست داشتند و دست از رفاقت با او برنمی‌داشتند.

ابـنـا: در پایان اگر مطلب ناگفته ای باقی مانده است بفرمایید.

ـــ حضرت امام (رضوان الله تعالی علیه) جمله زیبایی در تسلیت مرحوم آیت ‌الله «سید روح ‌الله خاتمی» دارند که می‌فرمایند "از بدی‌های عمر طولانی این است که انسان باید داغ بسیاری از دوستان خود را تحمل کند". ما هم چند سالی است که داغ بزرگانی همچون مرحوم آیت الله «هاشمی رفسنجانی»، علامه «سید جعفرمرتضی العاملی»، شهید حاج «قاسم سلیمانی»، آیت الله «ابراهیم امینی» و مانند این عزیزان را می بینیم. در این روزها هم داغ مرحوم آیت ‌الله تسخیری و مرحوم حاج «محمد عرب» را دیدیم. خداوند متعال همه این عزیزان را رحمت و با پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) محشور فرماید؛ و ما را در فهم درست اسلام، همراه این بزرگان کند.

ابـنـا: از اینکه وقت خود را در اختیار ما گذاشتید تشکر می کنم.

پادکست / گزیده‌ای از سخنرانی حجت‌الاسلام «سید ابوالحسن نواب» در سی و هفتمین مجلس مجازی اهل‌بیتی

پادکست / گزیده‌ای از سخنرانی حجت‌الاسلام «سید ابوالحسن نواب» در سی و هفتمین مجلس مجازی اهل‌بیتی

چهارشنبه, 26 شهریور 1399

 شیوع ویروس جدید کرونا (Covid-19) در جهان، از یک سو موجب تعطیلی همه اجتماعات انسانی گردیده و برگزاری مراسم دینی به شکل مجازی را ایجاب کرده است. از سوی دیگر، در ماه های اخیر تعدادی از علمای اعلام، چهره‌های شاخص و مرتبطین مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) دار فانی را وداع گفتند، اما به دلیل شرایط کرونایی، امکان برگزاری مراسم ترحیم حضوری و عادی برای آنها ایجاد نشد. «اداره کل فناوری اطلاعات و اطلاع‌رسانی» مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) و «خبرگزاری ابنا» با برگزاری مجالس مذهبی به شکل مجازی، این دو خلأ را تا حدودی مرتفع نموده است. پادکست زیر منتخبی از سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین «سید ابوالحسن نواب» دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) است که در شامگاه پنج شنبه 20 شهریور 1399 همزمان با شب بیست و دوم ماه محرم الحرام و به مناسبت هفتمین روز ارتحال مجاهد خستگی ناپذیر و دیپلمات تلاشگر مرحوم حاج «محمد عرب» برگزار شد.

گزارش تصویری/ گرامیداشت هفتمین روز درگذشت

گزارش تصویری/ گرامیداشت هفتمین روز درگذشت "حاج محمد عرب" از سوی مجمع جهانی اهل بیت(ع)

شنبه, 22 شهریور 1399

 سی و هفتمین مجلس از مجالس مجازی اهل بیتی در هفتمین روز درگذشت مرحوم حاج «محمد عرب» رییس اسبق دفتر قمِ مجمع جهانی اهل بیت(ع) و اولین شهردار قم پس از انقلاب اسلامی، برگزار شد. در این مراسم که همزمان با شب بیست و دوم ماه محرم الحرام (شامگاه روز پنجشنبه 20 شهریور اردیبهشت 1399) و به همت مجمع جهانی اهل بیت(ع) و خبرگزاری ابنا برپا گردید، حجت الاسلام والمسلمین «سید ابوالحسن نواب» دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) و همکار قدیمی آن مرحوم، به ایراد سخن پرداخت. همچنین در این مراسم استاد «علی علیزاده» قاری بین المللی آیاتی از کلام الله مجید قرائت کرد و حاج «حسن اسداللهی» مداح اهل بیت(ع) مرثیه خوانی نمود. این مجلس به طور زنده از صفحه خبرگزاری ابنا دراینستاگرام پخش شد و فیلم کامل آن در سایت ابنا و نیز صفحه این خبرگزاری در شبکه های اجتماعی اینستاگرام و آپارات قابل دسترسی است.

عکس: علی فقیهی زاده

 نواب: مرحوم حاج عرب مصداق «عاش سعیدا و مات سعیدا» بود

نواب: مرحوم حاج عرب مصداق «عاش سعیدا و مات سعیدا» بود

شامگاه پنج شنبه 20 شهریور 1399 همزمان با شب بیست و یکم ماه محرم الحرام و به مناسبت هفتمین روز ارتحال مجاهد خستگی ناپذیر و دیپلمات تلاشگر مرحوم حاج «محمد عرب» مجلس بزرگداشتی به صورت مجازی از سوی مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) برگزار شد.

در ابتدای این مجلس مجازی که به صورت زنده در صفحه خبرگزاری ابنا در شبکه اجتماعی اینستاگرام (به نشانی: www.instagram.com/fa.abna24) پخش شد، استاد «علیزاده» قاری بین المللی و مداح اهل بیت(ع) آیاتی از قرآن را تلاوت و سپس حجت الاسلام والمسلمین «سید ابوالحسن نواب» دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) و رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب، سخنرانی کرد.

حجت الاسلام و المسلمین نواب در ابتدای سخنرانی خود با اشاره به سابقه رفاقت با حاج محمد عرب اظهار کرد: آشنایی من با مرحوم عرب به سال های دور یعنی اوایل پیروزی انقلاب اسلامی برمی گردد، مرحوم عرب نمونه یک مسلمان متقی، مبارز و انقلابی بود که در سال 1353 به دلیل فعالیت های انقلابی به قم تبعید شد، او در قم در ابتدا مدیریت یک کارخانه را بر عهده گرفت.

وی ادامه داد: مسئولیت آموزش نظامی سپاه قم پس از پیروزی انقلاب اسلامی به مرحوم عرب واگذار شود، او در نخستین انتخابات شورای اسلامی شهر قم پس از پیروز انقلاب شرکت کرد و پس از انتخاب در این انتخابات به عنوان شهردار قم معرفی شد، دکتر ولایتی پس از وزیر امور خارجه شدن، مرحوم عرب را به عنوان معاون اداری و مالی این وزارت خانه منصوب کرد و وی این سمت را طی سال های 1360 تا 1367 بر عهده داشت.

دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) افزود: مرحوم عرب پس از دوره ای که سمت معاون اداری و مالی وزارت امور خارجه را بر عهده داشت، به عنوان سفیر ایران در عمان انتخاب شد و پنج سال سفیر کشورمان در عمان بود، سپس به سازمان فرهنگ و ارتباطات رفت که یک سازمان نوپا بود و عهده دار معاونت مالی و اداری آنجا شد، در آن دوره من معاونت بین الملل سازمان فرهنگ و ارتباطات را بر عهده داشتم و آیت الله "رشاد" معاون آموزشی و پژوهشی، دکتر "علی جنتی" معاون فرهنگی و مرحوم آیت الله "تسخیری" رئیس این سازمان بودند.

وی افزود: آیت الله تسخیری یک مرتبه به همراه چهار معاون خود در سازمان فرهنگ و ارتباطات از جمله مرحوم عرب به دیدار مقام معظم رهبری رفتند، رهبر انقلاب در این دیدار خطاب به آیت الله تسخیری فرمودند که چهار معاون شما انسان های توانمند و نجیبی هستند که با نجابت، کارها را پیگیری می کنند.

نواب در ادامه با اشاره به مسئولیت های مختلف مرحوم عرب اظهار کرد: وی دو سه سالی در سازمان فرهنگ و ارتباطات بود و پس از آن به عنوان سرکنسول ایران در دبی انتخاب شد و پس از بازگشت از این ماموریت به مجمع جهانی اهل بیت(ع) رفت، در آن دوره من قائم مقام این مجمع بودم و مرحوم عرب عهده دار مسئولیت ریاست دفتر مجمع در قم شد، وی پس از این مسئولیت در انتخابات شورای اسلامی شهر قم شرکت کرد و پس از پیروزی در انتخابات، رئیس این شورا شد، مرحوم عرب سپس مشاور عالی استانداران قم در دوره های مختلف بود و با روحیه انقلابی در این این سمت تا زمان ارتحال به استانداران قم مشاوره می داد تا به دلیل ابتلا به بیماری کرونا از دنیا رفت.

دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) ادامه داد: مرحوم عرب روحیه انقلابی داشت و از تفکر امام خمینی(ره) حمایت می کرد که این حمایت منجر به تبعید او به قم شد و این روحیه انقلابی را تا آخر عمر حفظ کرد، خانواده وی، یک خانواده مسلمان به تمام معنا و بی توقع هستند و هیچ کدام از فرزندان مرحوم عرب در یک سازمان دولتی مشغول نیستند.

وی ادامه داد: خانواده مرحوم عرب می توانستند که پیکر او را در حرم حضرت معصومه(س) دفن کند، اما چون مرحوم عرب در دوران حیات زیاده خواهی نکرد، این کار را خانواده اش پس از مرگ انجام ندادند و او را در گلزار شهدای شهر قم دفن کردند، فرزندان مرحوم عرب همچون پدرشان خدمت گزار، بی توقع، مردم دار، مودب و خدوم هستند.

نواب افزود: مرحوم عرب مصداق «عاش سعیدا و مات سعیدا» بود، او با وجود این که انسانی غیر روحانی و غیر معمم بود، اما بسیار با روحانیت رفاقت و صمیمیت داشت و به روحانیت علاقه مند بود، بنای وزارت خارجه تراز انقلاب در سال 1360 توسط دکتر ولایتی و همکارانش از جمله مرحوم عرب پایه گذاری شد، مرحوم عرب اموال این وزارت خانه را حفظ کرد و ساختمان های بسیار خوبی برای وزارت امور خارجه ساخت، او با جمعی از یاران خودش، این وزارت خانه را اداره کرد، مرحوم عرب از تجربه حضور خود در وزارت امور خارجه در تحکیم بنای سازمان فرهنگ و ارتباطات استفاده نمود و توانست که این سازمان را منظم و اداره نماید و با ایجاد یک ساختار برای اداره قانونمند سازمان فرهنگ و ارتباطات از بی نظمی در این سازمان جلوگیری کند.

دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) خاطرنشان کرد: آیت الله تسخیری رئیس و موسس سازمان فرهنگ و ارتباطات و مرحوم عرب نخستین معاون اداری و مالی این سازمان بودند و این دو نفر با فاصله کوتاهی در ماه محرم از دنیا رفتند.

نواب با اشاره به به ویژگی های مرحوم اظهار کرد: وی پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، انقلابی و متدیانه عمل می کرد، در دوره ای که اگر یک پزشک در بیمارستان نماز می خواند، مورد تمسخر قرار می گرفت، مرحوم عرب یک لحظه از غم و درد مردم بیرون نرفت، او در دوره حضورش در شورای اسلامی شهر قم با خوشحالی خبر اجرای پروژه های عمرانی در این شهر به خصوص در مناطق محروم را به ما می داد، غم و درد مردم و علاقه برای کار برای مردم در جان این مرد قرار داشت و او مصداق یک جوانمرد متدین بود که مردانگی در رفتار او موج می زد.

وی ادامه داد: مرحوم عرب در دوره سفارت خود در کشور عمان توانست که به دلیل پختگی و مردم دار بودن، روابط گسترده ای با مقامات این کشور ایجاد کند، او اهل علم نبود، ولی علاقه شدیدی به علم، تحقیق و نوشتن داشت، او در زمان سفارت خود در عمان، یک کتابچه 200 صفحه ای در مورد مذهب اباضی نوشت و این کتابچه را پس از بازگشت به ایران به مرحوم آیت الله مشکینی تقدیم کرد، البته امروز به برکت مراکز تحقیقات گسترده در قم، ده ها کتاب و صدها مقاله در مورد مذهب اباضی نوشته شده است.

دبیر شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) افزود: مقامات امارات دیپلمات های خارجی در این کشور را به گرفتن هدایای سنگین تشویق می کردند، اما مرحوم عرب به علت آزاد منشی و حریت حاضر نبود که مناعت طبع و شخصیت خود را به عنوان یک دیپلمات جمهوری اسلامی ایران بشکند و هدایایی بگیرد، هدایایی که ارزش زیادی داشتند.

نواب خاطرنشان کرد: مرحوم عرب با عزت در دنیا زندگی کرد و محبوب دل ها بود و همه سراغ او را می گرفتند، مراجع عظام تقلید، مرحوم عرب را می شناختند و به او علاقه مند بودند، مقام معظم رهبری و بزرگان نظام و شخصیت هایی همچون آیت الله مشکینی از دوستان مرحوم عرب بودند، او ملبس به لباس روحانیت نبود، ولی به زی روحانیت آراسته بود و ویژگی هایی همچون اخلاص، انقلابی بودن و خدوم بودن را داشت.

گفتنی است؛ حاج «محمد عرب» از پیشکسوتان نهضت اسلامی، دیپلمات پر تلاش و رییس اسبق دفتر قمِ مجمع جهانی اهل بیت(ع) که سوابق طولانی فرهنگی، سیاسی و اجتماعی داشت، روز دوشنبه دهم شهریور 1399 در سن 79 سالگی چشم از جهان فرو بست.

نواب: جهان بدون جنگ با گفت وگوی بین ادیانی امکان پذیر است

نواب: جهان بدون جنگ با گفت وگوی بین ادیانی امکان پذیر است

حجت‌الاسلام والمسلمین «سید ابوالحسن نواب» رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب، جمعی از اعضای هیئت علمی و رؤسای دانشکده‌ها با حضور در مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) با آیت‌الله «محمدجواد فاضل لنکرانی» دیدار و گفت‌وگو کردند.

حجت‌الاسلام والمسلمین نواب در ابتدای این دیدار صمیمی از جایگاه والای علمی آیت‌الله العظمی محمد فاضل لنکرانی و خدمات بی‌شائبه وی به حوزه تجلیل به عمل آورد و از آیت‌الله محمدجواد فاضل لنکرانی به عنوان ادامه دهنده راه پدر یاد کرد.

این عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) با ارائه گزارشی از ظرفیت‌های بین‌المللی دانشگاه ادیان و مذاهب، جذب دانشجوی خارجی و برگزاری دوره‌های متعدد شیعه‌شناسی، افزود: دانشگاه ادیان و مذاهب در سطح بین‌الملل جایگاه ویژه‌ای یافته است و رویکرد این دانشگاه همان چیزی است که جامعه جهانی به آن نیاز دارد و آن، ایجاد فضای گفت‌وگوی بین ادیان و مذاهب و کاهش تنش‌ها و نزاع‌های دینی و غیردینی در سطح جهان است. به همین دلیل است که مقام پاپی آمادگی خود را برای ترجمه اثری درباره تشیع اعلام کرده است و این همکاری‌ها هم‌چنان ادامه خواهد داشت.

 

f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800_672.jpg


وی گفت: بخش اعظمی از اعضای هیئت علمی و دانشجویان دانشگاه ادیان و مذاهب را فضلا و طلاب حوزه علمیه تشکیل می‌دهند و دانشگاه ادیان و مذاهب ارتباط تنگاتنگی با حوزه علمیه و علما ایجاد کرده است و رسالت ما در دانشگاه، معرفی عالمانه اسلام بر اساس آموزه‌های اهل‌بیت علیهم السلام است.

آیت‌الله فاضل لنکرانی نیز ضمن خوش‌آمدگویی، در سخنانی از حجت‌الاسلام والمسلمین سید ابوالحسن نواب به عنوان یکی از مهره‌های تأثیرگذار در حوزه پس از انقلاب یاد کرد و خدمات و فعالیت‌های وی در مرکز خدمات حوزه علمیه، هم‌چون خانه‌سازی برای طلاب و تأسیس دانشگاه ادیان و مذاهب و خدمات دیگر را ستود و گفت: جناب‌عالی دارای فکری بلند و انگیزه‌ای بسیار قوی هستید و حاصل آن، همین اقدامات و نتایجی است که در حوزه شاهد آن هستیم.

وی در ادامه گفت: امروزه فقط با شبهات فلسفی، کلامی و مانند آن در حوزه اسلام و تشیع مواجه نیستیم و با شبهاتی در باب کلیت دین و دینداری روبه‌رو هستیم که برخی از حوزویان را هم گرفتار کرده است. آخرین شبهه جدی، عقلانی کردن، عرفی کردن و اخلاقی کردن دین و نفی آن‌چه در دین به زعم آنان با عقل و اخلاق نمی‌سازد، است. متهم نمودن فقه به ناکارآمدی و مبنا قرار دادن اعلامیه جهانی حقوق بشر از آن جمله است و ما آمادگی داریم با تعامل با یکدیگر به این شبهات پاسخ دهیم.

رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) گفت: ارتباطات بین‌المللی دانشگاه ادیان و مذاهب ظرفیتی برای حوزه ایجاد کرده است و ما باید در پی تربیت نیروهای قوی و عمیق به عنوان دین‌شناس باشیم.

این استاد حوزه گفت: ما همگی زیر چتر اسلام هستیم و باید به دنبال تحکیم اسلام و مذهب اهل‌بیت(ع) و عرضه این معارف به جهانیان باشیم.

 

156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b_241.jpg


آیت‌الله فاضل لنکرانی در پایان گفت: باید دانشگاه و حوزه بیش از پیش با یکدیگر مرتبط باشند و ما آماده همکاری با شما هستیم و امیدواریم شاهد نگارش کتاب‌ها، پایان‌نامه‌ها و مقالاتی ناظر به شبهات در دانشگاه ادیان و مذاهب باشیم. لذا در این زمینه دست یاری به شما می‌دهیم.

گفتنی است آیت‌الله فاضل لنکرانی در پایان ضمن استقبال از امضای تفاهم‌نامه همکاری علمی بین دو مرکز دانشگاه ادیان و مذاهب و مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، آمادگی خود را برای گسترش همکاری‌های دو مرکز دانشگاه ادیان و مذاهب و مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) اعلام کرد.

دو پیام تبریک از عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)

دو پیام تبریک از عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)

عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) در پیام های جداگانه انتصاب مجدد آیات حسینی بوشهری و اعرافی به دبیری شورای عالی حوزه و مدیریت حوزه های علمیه را تبریک گفت.

متن پیام تبریک حجت الاسلام و المسلمین «سید ابوالحسن نواب» به مناسبت انتصاب مجدد حضرت آیت‌الله «سیدهاشم حسینی بوشهری» به سمت دبیر شورای عالی حوزه‌های علمیه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت آیت الله حسینی بوشهری دامت برکاته

انتخاب جناب‌عالی را به دبیری شورای عالی حوزه‌های علمیه که نشان‌گر شایستگی‌های فراوان جناب‌عالی است، تبریک گفته، توفیقات روزافزون شما را در تحقق منویات مقام معظم رهبری و مراجع معظم تقلید، آرزومندم.
اطمینان دارم که با ترکیب جدید شورای عالی به دبیری جناب‌عالی و با تجدید مدیریت حوزه‌های علمیه، شاهد اعتلای بیشتر حوزه‌های علمیه در مسیر روشن خدمت به مکتب اهل‌بیت علیهم السلام باشیم.

سید ابوالحسن نواب
رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب

همچنین حجت الاسلام نواب در پیام دیگری به شرح زیر انتصاب مجدد آیت‌الله علیرضا اعرافی به سمت مدیر حوزه‌های علمیه را تبریک گفت:

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت آیت الله علیرضا اعرافی دامت برکاته

انتخاب مجدد جناب‌عالی به عنوان مدیر حوزه‌های علمیه، مایه ابتهاج و تجدید امید در دل همه کسانی شد که به تحولات عمیق و پایدار در حوزه ها دل بسته اند.

امروزه حوزه های علمیه درکنار مسئولیت های سنتی خود در ترویج و تبیین دین، می باید هم پاسخگوی مطالبات دینیِ نوشونده ی دنیای امروز باشند و هم نیازهای فزاینده نظام اسلامی را برآورده سازند. نیل به این اهداف سترگ، نیازمند مدیریتی است برخاسته از متن حوزه، آشنا با علوم و مقتضیات دنیای معاصر، با توانایی بالا در برنامه ریزی و مدیریت و در عین حال، برخوردار از رواداری و تاب آوری زیاد که بتواند همه گرایش های گوناگون در نظام و حوزه را زیر پوشش قرار دهد.

اینک که بنابه شایستگی های محرزتان، اعتماد مقام معظم رهبری و مراجع عظام تقلید را کسب کرده اید، از خدای بزرگ و مهربان، توفیقات روزافزون شما را در کسب خشنودی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و نیل به آن اهداف والا آرزو می نمایم.

سید ابوالحسن نواب
رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب

نواب: شهید بهشتی به تمام معنا روشنفکر دینی بود/ او به دنبال جامعه‌ای بود که اصول اسلام در آن رعایت شود

نواب: شهید بهشتی به تمام معنا روشنفکر دینی بود/ او به دنبال جامعه‌ای بود که اصول اسلام در آن رعایت شود

عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) درباره اندیشه فقهی و روش دین‌شناسی شهید بهشتی اظهار کرد: شهید بهشتی به تمام معنا روشنفکر دینی بود؛ مثل شهید صدر، امام موسی صدر و شهید مطهری. ویژگی این افراد این است که فهم درستی از اسلام و زمان داشتند. اگر این دو عنصر با هم تلفیق شود، به انسان روشن‌بینی خاصی می‌دهد.

حجت‌الاسلام «سیدابوالحسن نواب» با بیان اینکه امام خمینی(ره) هم بر نقش زمان و مکان در اجتهاد تأکید داشتند، تصریح کرد: اگر کسی نقش زمان و مکان در اجتهاد را رعایت کند، دیگر هیچ مشکلی نخواهد داشت و روشنفکر و دین‌شناس می‌شود. پس اگر دین‌شناسی و زمان‌شناسی تلفیق شود، عنصر روشنفکری را تشکیل می‌دهد. ایشان زمان و مکان را هم می‌شناخت. ضمناً مکان را جغرافیای محدود یک منطقه نمی‌دانست، بلکه دنیا را می‌شناخت و به همین سبب زمان، فقه و اجتهاد را هم می‌شناخت؛ لذا مصداق «العالِمُ بِزَمانِهِ لا تَهجُمُ عَلَیهِ اللَّوابِس» بود. کسی که به زمان خودش عالم باشد دچار اشتباه و مشکل نمی‌شود.

رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب با ذکر اینکه بسیاری از بزرگان ما در زمان خودشان زندگی نمی‌کنند و متعلق به ماقبل هستند، گفت: از آنجا که دین یک امر تاریخی و مربوط به گذشته است، این افراد عنصر تطبیق دین بر زمان و مکان را نمی‌توانند انجام دهند. این وجه تمایز روشنفکری شهید بهشتی است. خود امام(ره) هم این عنصر را داشتند؛ یعنی دین را می‌شناختند، زمان و مکان را هم می‌شناختند.

وی افزود: امام در آن نامه‌شان به آیت‌الله قدیری نوشتند آیا با فقه به معنای مصطلح می‌توان جامعه را اداره کرد؟ مثلاً اگر قبلاً زکات به چهار چیز تعلق می‌گرفت، الان هم به چهار چیز تعلق می‌گیرد؟ اگر در منزل یک نفر چاه نفت پیدا شد، چون مالک خانه است، مالک چاه نفت هم هست؟ در نهایت ایشان در آن نامه گفتند که با آن فقه نمی‌‌توان حکومت را اداره کرد. باید زمان و مکان را شناخت و اهمیت آنها را درک کرد. آنگاه با تلفیق زمان و مکان اجتهاد کرد.

* جامعه اصول‌گرا از دید شهید بهشتی

نواب درباره ویژگی‌های جامعه اسلامی از نظر شهید بهشتی توضیح داد: از منظر او جامعه اسلامی باید اصول‌گرا باشد؛ یعنی اصول روشنی داشته باشد. یکی از مظلوم‌ترین مفاهیم، اصول‌گرایی است. اصول‌گرایی‌ای که شهید بهشتی به دنبالش بود آن را با هتاکی و جسارت به این و آن و نادیده گرفتن حقوق مردم نمی‌ساخت. او دنبال جامعه‌ای بود که اصول اسلام در آن رعایت شود و در آن دروغ، توطئه، فحاشی و بی‌حرمتی نباشد و حقوق واقعی مردم حفظ شود. یعنی جامعه‌ای به تمام معنا اصول‌گرا که همه اصول اسلام با هم اجرا شود.

عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) با اشاره به تداوم جریان فکری شهید بهشتی در عصر حاضر، تصریح کرد: الان اندیشه شهید بهشتی زنده‌تر از زمان خودشان است. چرا؟ چون تأثیرش را گذاشته است و شاید ده سال دیگر اندیشه‌ ایشان بیشتر رشد کند. شهید بهشتی اندیشه نابی داشت که مدام در حال رویش است و مردم به اسلام واقعی نزدیک‌تر می‌شوند. علی‌رغم اینکه برخی فکر می‌کنند مردم از دین فاصله گرفته‌اند، نسل سوم و چهارم انقلاب بیشتر به آرمان‌های شهید بهشتی معتقد خواهند بود.

* تلفیق اندیشه و عمل با صداقت

وی افزود: شهید بهشتی چیزی غیر از امام خمینی(ره) نیست و امام خمینی(ره) چیزی غیر از شهید مطهری نیست و شهید مطهری چیزی غیر از علامه طباطبایی نیست و علامه طباطبایی چیزی جز شهید صدر نیست. این مجموعه‌ای که در حال حرکت هستند، از یک گوهر و نورند. بسیاری از جوانانی که در حوزه‌های علمیه تربیت می‌شوند، دنباله‌رو اسلام واقعی هستند؛ اسلام بی‌پیرایه. اساساً امتیاز شهید بهشتی این است که عملش با حرفش یکی بود. در هر دو صادق بود. می‌گفت حقوق مردم را رعایت کنید، خودش هم معمار قوه قضائیه بود و تلاش داشت حقوق مردم کامل رعایت شود و به کسی ظلمی نشود. بنابراین اگر اندیشه و عمل را با هم تلفیق کنیم، امر فوق‌العاده‌ای است.

نواب اظهار کرد: برخی می‌گویند هیهات که دیگر مثل شهید بهشتی بیاید. خیر، هر انسان معتقد و روشن که عالم به زمان و مکان و به دنبال اجرای اسلام واقعی باشد، می‌تواند دنباله‌رو این مسیر باشد. یکی از مشکلات ما اسلام سی درصدی است، همان اسلامی است که به غلط به آن اسلام فقاهتی گفته می‌شود. چه کسی گفته اسلام فقط احکام است؟ اسلامی که فقط احکام باشد، اسلام داعشی است. اسلام ما اسلام اخلاق ، اسلام اعتقاد و اسلام احکام است. یعنی احکام سی درصد، اخلاق سی درصد و اعتقادات هم سی درصد است. اسلام شهید بهشتی اسلام صددرصدی بود. اسلامی که فقط مبتنی بر مناسک و باید و نباید باشد و در آن از اخلاق و اعتقاد خبری نباشد، ارزش ندارد. بسیاری از مشکلات امروز جامعه ما ریشه اعتقادی دارد.

وی در پایان گفت: اول رساله نوشته است اعتقاد به خدا و پیامبر(ص) تقلیدی نیست. ما اول باید به خدایی معتقد باشیم که دروغ نگوییم، به قیامتی معتقد باشیم که ظلم نکنیم و به پیامبری معتقد باشیم که از دستوراتش پیروی کنیم. یادمان نرود که مهم‌ترین ویژگی پیامبر(ص) اخلاق بود. بنابراین شهید بهشتی اول معتقد، دوم بااخلاق و سوم ملتزم به احکام بود. اگر ما اخلاق و اعتقاد را فراموش کنیم، همان مسیر گمراه اسلام داعشی است.

[12 3 4 5  >>  

مجمع جهانی اهل‌بیت (ع)

مجمع جهانی اهل‎بیت(علیهم‎السلام)، به عنوان یک تشکل جهانی و غیردولتی، از طرف گروهی از نخبگان جهان اسلام تشکیل شده است. اهل‎بیت(علیهم‎السلام) به این دلیل بعنوان محور فعالیت انتخاب شده‎اند که در معارف اسلامی در کنار قرآن، محوری مقدس را که مورد پذیرش عامه مسلمین باشد، تشکیل می‎دهند.
مجمع جهانی اهل‎بیت(علیهم‎السلام) دارای اساسنامه‎ای مشتمل بر هشت فصل و سی و سه ماده است.

  • ایران - تهران - بلوارکشاورز - نبش خیابان قدس - پلاک 246
  • 88950827 (0098-21)
  • 88950882 (0098-21)

تماس با ما

موضوع
ایمیل
متن نامه
4*7=? کد امنیتی